نماهای پویا راهکاری برای آینده طراحی پایدار: مروری بر دستاوردها و چالش ها

با پیدایش فناوری های صنعتی از اواخر قرن بیستم میلادی، بحران های زیست محیطی و انرژی به عنوان مساله ای اساسی در زندگی بشر مطرح شد. در پاسخگویی به بحران های به وجود آمده، مفهوم پایداری به عنوان یکی از مباحث مطرح در کلیه عرصه ها به ویژه در عرصه معماری و شهرسازی مورد توجه قرار گرفت. تاثیر بخش ساختمان بر کاهش کربن، تمرکز بیشتری را بر عملکرد انرژی محیط ساخته شده برانگیخته است. ساختمان های متداول اغلب از اثر جدایی میان رفتار ایستا و محرک های پویا از محیط بیرونی رنج می برند که می تواند بر عملکرد انرژی تاثیر بگذارد. از این رو، آگاهی فزاینده ای ایجاد شده که نماهای پویا می توانند شیوه طراحی و تجربه ما از ساختمان ها را دگرگون کنند. سازگاری آنها با شرایط متغیر محیطی می تواند به طور قابل توجهی مصرف انرژی و انتشار CO₂ را کاهش دهد و در عین حال آسایش ساکنان ساختمان را افزایش دهد. مواد هوشمند و سامانه های خودکار این امکان را می دهند که این نماها نور روز را بهینه کرده، کنترل انتقال حرارت و تهویه را مدیریت کنند؛ نتیجه آن صرفه جویی انرژی تا ۵۰٪ و کاهش انتشار CO₂ تا ۴۰٪ در مقایسه با نماهای ایستا و سنتی است. هدف از این پژوهش آشنایی اولیه با نماهای پویا مربوط به دهه های اخیر در جهت ایجاد ساختمان های پایدار و همچنین شناسایی دستاوردها و چالش های بهره گیری از آنها می باشد. روش تحقیق در مقاله حاضر، روش تحلیلی و توصیفی بوده و اطلاعات آن به شیوه کتابخانه ای و استفاده از منابع و اطلاعات موجود در کتب و مقالات جمع آوری شده است. با وجود چالش های موجود، نماهای پویا مسیری امیدبخش به سوی ساختمان های کم مصرف انرژی و محیط های داخلی سالم تر و راحت تر فراهم می کنند. دستاوردهای عملکردی نشان داده شده در این پژوهش، نماهای پویا را به راهکاری جذاب برای آینده طراحی پایدار ساختمان تبدیل می کند.

کلیدواژه ها:

ساختمان ، نمای پویا ، پایداری ، انرژی ، نمای ایستا