تحلیل راهبردهای طراحی اقلیمی غیرفعال در عمارت مسعودیه قاجار

عمارت مسعودیه، به عنوان یکی از شاخص ترین بناهای دوره قاجار، مجموعه ای کامل از راهکارهای غیرفعال اقلیمی را در خود جای داده است. این پژوهش با هدف شناسایی، طبقه بندی و تبیین این راهکارها، به بررسی ویژگی های کالبدی و فضایی عمارت می پردازد. روش تحقیق به صورت کیفی-توصیفی و با اتکا بر مطالعات کتابخانه ای، مشاهدات میدانی و برداشت های دقیق کالبدی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که معماران عمارت مسعودیه با بهره گیری از تمهیداتی هوشمندانه، شرایط محیطی داخلی را به صورت غیرفعال تعدیل کرده اند. این تمهیدات شامل: جهت گیری مناسب، پلان درون گرا، دیوارهای ضخیم (به عنوان عایق حرارتی)، سقف های بلند، سیستم تهویه طبیعی (مانند بادگیر یا جریان متقابل هوا)، و استفاده موثر از آب و گیاهان در حیاط ها (برای سرمایش تبخیری و ایجاد رطوبت) است. نتایج پژوهش، عمارت مسعودیه را به عنوان الگویی کارآمد و بومی از معماری همساز با اقلیم و معماری پایدار معرفی می کند که می تواند الهام بخش رویکردهای نوین در طراحی معماری باشد.

کلیدواژه ها:

عمارت مسعودیه ، راهکارهای غیرفعال اقلیمی ، معماری بومی ، تاب آوری محیطی ، معماری قاجار