مرور نظام مند نقش اکوتون های شهری در تاب آوری اقلیمی از منظر اکولوژی شهری

در پی گسترش توسعه انسان ساخت و تغییرات اقلیمی، فضاهای مرزی میان زیستگاه های طبیعی و ساختارهای شهری موسوم به «اکوتون های شهری» به عنوان نواحی انتقالی با تنوع زیستی بالا، به یکی از مولفه های کلیدی در ارتقای تاب آوری اقلیمی شهرها تبدیل شده اند. یافته ها نشان می دهند که اکوتون ها فراتر از مرزهای زیست محیطی، می توانند به عنوان فضاهای میانجی میان انسان و طبیعت، بستری برای مشارکت اجتماعی، بازآفرینی فرهنگی و توسعه فناوری های زیست پایه عمل کنند. با این حال، کمبود چارچوب های بومی سازی شده، نادیده گرفتن ظرفیت های فرهنگی و اجتماعی، و ضعف در ادغام فناوری های سبز از جمله چالش های موجود در مسیر بهره برداری هدفمند از این فضاهاست. این پژوهش با هدف بررسی نقش اکوتون ها در حفظ تنوع زیستی، کاهش اثرات جزایر حرارتی، ذخیره سازی کربن و ارتقای کیفیت زیست محیطی، به مرور نظام مند مطالعات علمی با روش تحلیل محتوای کیفی و چارچوب پریزما پرداخته است. در نهایت، پژوهش بر ضرورت نگاهی چند بعدی و فضا محور به اکوتون ها در برنامه ریزی شهری تاکید می کند؛ نگاهی که این فضاهای پویای میانی را به زیرساخت هایی فعال برای تحقق شهرهای مقاوم در برابر تغییرات اقلیمی تبدیل نماید.

کلیدواژه ها:

اکوتون شهری ، تنوع زیستی ، تاب آوری اکولوژیکی ، خدمات اکوسیستمی ، توسعه پایدار شهری