مدل مفهومی سازماندهی و طراحی داخلی مسجد سیدالشهدا نازی آباد تهران با رویکرد ارتقای تعامل اجتماعی

مساجد در طول تاریخ علاوه بر کارکرد عبادی، همواره نقشی پررنگ در ایجاد پیوندهای اجتماعی و ارتقای تعاملات جمعی ایفا کرده اند. با این حال، در دهه های اخیر به دلیل تغییر الگوهای زندگی شهری، نقش اجتماعی مساجد کمرنگ تر شده و بیشتر به برگزاری مراسم عبادی محدود گردیده است. پژوهش حاضر با هدف ارائه مدلی مفهومی برای سازماندهی و طراحی داخلی مسجد سیدالشهدا نازی آباد تهران با رویکرد ارتقای تعامل اجتماعی انجام شده است. روش تحقیق به صورت توصیفی–تحلیلی و با استفاده از داده های میدانی و پرسشنامه ای بوده است. در گام نخست، مبانی نظری مرتبط با اجتماع پذیری و معماری داخلی مساجد بررسی شد و سپس مولفه های اثرگذار بر تعامل اجتماعی در فضای مسجد شناسایی گردید. در ادامه، با تحلیل داده های گردآوری شده و بهره گیری از دیاگرام های سازماندهی، مدلی مفهومی ارائه شد که ارتباط میان نیازهای اجتماعی کاربران، الزامات کالبدی و اصول طراحی داخلی را تبیین می کند. یافته ها نشان دادند که مدل پیشنهادی علاوه بر حفظ هویت مذهبی، می تواند زمینه ساز افزایش تعاملات اجتماعی، تقویت حس تعلق و ارتقای کیفیت حضور جمعی در فضای مسجد باشد.

کلیدواژه ها:

سازماندهی فضایی ، طراحی داخلی مسجد ، اجتماع پذیری ، تعامل اجتماعی ، مسجد سیدالشهدا نازی آباد