شهرهای هوشمند پایدار: تلفیق هوش مصنوعی و اقتصاد چرخشی برای طراحی شهری مقاوم در برابر تغییرات اقلیمی

با شدت گرفتن بحران های زیست محیطی و تغییرات اقلیمی، بازنگری در الگوهای رایج توسعه شهری به ضرورتی انکارناپذیر بدل شده است. این مقاله با هدف بررسی امکان تلفیق دو رویکرد نوین هوش مصنوعی (AI) و اقتصاد چرخشی در راستای طراحی شهرهایی پایدار، هوشمند و مقاوم در برابر تغییرات اقلیمی نگاشته شده است. پژوهش حاضر بر پایه مرور تحلیلی منابع علمی و مطالعات موردی، به تبیین مفاهیم کلیدی، سازوکارهای هم افزایی این دو رویکرد، و چالش های اجرایی آن در بستر شهرسازی معاصر می پردازد. در گام نخست، مفاهیم شهر هوشمند، اقتصاد چرخشی، هوش مصنوعی و تاب آوری اقلیمی به صورت بنیادین تشریح می شود تا چارچوب نظری لازم برای تحلیل های بعدی فراهم آید. سپس کاربردهای عملی AI در مدیریت انرژی، حمل ونقل، پسماند و پیش بینی بحران های اقلیمی بررسی می شود. همچنین نقش اقتصاد چرخشی در کاهش مصرف منابع، بازچرخانی انرژی و استفاده مجدد از مصالح در طراحی شهری تحلیل شده است. مطالعه موردی شهر آمستردام نیز به عنوان نمونه موفقی از اجرای سیاست های تلفیقی در مقیاس کلان ارائه شده است.نتایج تحقیق نشان می دهد که هم افزایی AI و اقتصاد چرخشی می تواند به افزایش کارایی سیستم های شهری، ارتقای تاب آوری اقلیمی، و کاهش اثرات زیست محیطی منجر شود. در پایان، چند پیشنهاد عملی برای بومی سازی این مدل در شهرهای ایران (نظیر استفاده از مصالح بازیافتی در مناطق زلزله خیز یا بازچرخانی آب در مناطق خشک) ارائه می شود تا مسیر حرکت به سوی شهرهای هوشمند پایدار در شرایط اقلیمی و اقتصادی ایران نیز هموارتر گردد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، اقتصاد چرخشی ، شهر هوشمند پایدار ، تاب آوری اقلیمی