تحلیل مراکز اقامتی کوتاه مدت همساز با زمینه

این مقاله با بیان تعاریفی مختصر، به بررسی معیارها و ابعاد معماری همساز با زمینه می پردازد. با توجه به اهمیت این مباحث در کاهش مصرف انرژی، کاهش هزینه های بهره برداری و همچنین به حداقل رساندن اثرات زیست محیطی، ارائه راهکارهای بهبود ضروری به نظر می رسد. در این راستا به بررسی چهار نمونه موردی که ادعا دارند از جمله نمونه موردی های پایدار و همساز با زمینه هستند، پرداخته شده است. نتایج این پژوهش نشان می دهد که طراحی همساز با اقلیم در اقامتگاه های کوتاه مدت، گامی موثر در جهت توسعه پایدار گردشگری است؛ زیرا افزون بر ارتقای کیفیت زندگی کاربران، موجب حفظ منابع طبیعی و ارتقای آگاهی عمومی نسبت به محیط زیست می شود.

کلیدواژه ها:

اقامتگاه ، پایدار ، همساز با زمینه ، گردشگری ، اکولوژیک