رویکرد سیستماتیک حل مسئله و تحول فناوری های هوشمند در بهینه سازی مصرف انرژی و طراحی داخلی پایدار

بحران های زیست محیطی معاصر و سهم ۳۰ درصدی ساختمان ها در مصرف انرژی جهانی، طراحی داخلی را از یک مقوله صرفا زیبایی شناختی به ابزاری استراتژیک برای پایداری تبدیل کرده است. پژوهش حاضر با هدف تبیین رابطه میان «فرایند سیستماتیک حل مسئله» و بهینه سازی انرژی، به تحلیل مدل های تفکر تاملی و ادغام فناوری های نوین در فضاهای داخلی می پردازد. روش این تحقیق توصیفی-تحلیلی بوده و با بهره گیری از ابزارهای شبیه سازی داده محور و بررسی نمونه های موردی، تاثیر متغیرهای کالبدی و سیستم های هوشمند را واکاوی می کند. یافته های پژوهش نشان می دهد که به کارگیری هوش مصنوعی (AI) و الگوریتم های بهینه سازی در فرایند طراحی می تواند منجر به کاهش ۲۴.۶ درصدی شدت انرژی سالانه و صرفه جویی ۴۱ درصدی در بخش روشنایی شود. نتایج استدلال می کنند که پایداری واقعی نه از طریق الحاق فناوری، بلکه از طریق یک رویکرد سیستماتیک در شناسایی چالش های محیطی و پاسخگویی هوشمندانه به رفتارهای کاربر حاصل می شود.

کلیدواژه ها:

بهینه سازی انرژی ، طراحی داخلی پایدار ، فرایند حل مسئله ، هوش مصنوعی (AI) ، اینترنت اشیا (IoT) ، طراحی بیوفیلیک