بررسی و امکان سنجی طراحی مجموعه مسافرتی و حمل و نقل درون شهری با رویکرد معماری همساز با اقلیم (مورد مطالعه: شهر ایوان کی)

در سال های اخیر، گسترش شهرنشینی و افزایش تقاضا برای سفرهای درون شهری و برون شهری، اهمیت طراحی مجموعه های مسافرتی و حمل ونقل عمومی را به عنوان پیوند حیاتی میان فضاهای شهری برجسته کرده است. با توجه به چالش های زیست محیطی و آب وهوایی موجود، ضرورت همسازی این فضاها با اقلیم محلی جهت دستیابی به پایداری انرژی، آسایش حرارتی و کاهش مصرف منابع غیرقابل تجدید، امری اجتناب ناپذیر شده است. این مقاله به بررسی امکان سنجی طراحی مجموعه های مسافرتی و ترمینال های حمل ونقل درون شهری با رویکرد معماری همساز با اقلیم در شهر ایوان کی می پردازد. در این راستا، با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و بررسی متون نظری و مطالعات موردی داخلی و خارجی، عناصر کلیدی طراحی شامل جهت گیری، تهویه طبیعی، پوشش بام، سایه بان، مواد ساختمانی و مدیریت انرژی مورد واکاوی و طراحی قرار گرفته اند. نتایج نشان می دهد که بهره گیری از اصول معماری گرمایشی-سرمایشی سنتی همراه با فناوری های نوین، می تواند به طراحی فضاهایی منجر شود که ضمن بهبود رفاه کاربران، به حداقل رساندن مصرف انرژی و کاهش اثرات زیست محیطی کمک کند. همچنین، توجه به دسترسی پذیری، انسجام کاربری و ایجاد فضاهای سبز در کنار اصول اقلیمی، نقش مهمی در ارتقای کیفیت خدمات حمل ونقل شهری دارد. این مقاله پیشنهاد می کند که در آینده طراحی این گونه مراکز باید با رویکردی یکپارچه و مبتنی بر شرایط اقلیمی محلی صورت گیرد تا بتواند به عنوان الگویی پایدار در توسعه شهری مطرح شود.

کلیدواژه ها:

معماری همساز با اقلیم ، مجموعه مسافرتی ، حمل ونقل درون شهری ، پایداری ، شهر ایوان کی