نقش سازمانهای مردم نهاد در تحقق حکمرانی مشارکتی در نظام روابط کار با تمرکز بر ارتقای امنیت شغلی کارگران

پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش سازمانهای مردم نهاد در ارتقای امنیت شغلی کارگران و تاثیر آن بر نهادینه سازی الگوی حکمرانی مشارکتی در روابط کار انجام شده است. با وجود پیشرفتهای نسبی در زمینه توسعه ی فعالیتهای مدنی، خلاهای قانونی و ضعف در نهادسازی موجب شده است که مشارکت سازمانهای مردم نهاد در نظام روابط کار و در حمایت از حقوق کارگران هنوز از جایگاه حقوقی مستحکمی برخوردار نباشد. این مطالعه با روش توصیفی- تحلیلی و بر پایه داده های کتابخانه ای ضمن تحلیل کارکردهای سمن ها در سه عرصه ی خدماتی، حمایتی و نظارتی به تاثیر این نقش آفرینی در عرصه حکمرانی کار پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که این نهادها با ارائه خدمات آموزشی حقوقی و رفاهی توانمندسازی فردی و تاب آوری اقتصادی و اجتماعی کارگران را تقویت می کنند و از طریق لابی گری، مطالبه گری و شبکه سازی میان نهادهای کارگری زمینه اصلاح سیاست ها و قوانین حمایتی را فراهم می آورند. افزون بر این سمن ها با ایفای نقش نظارتی و رسانه ای موجب افزایش شفافیت و پاسخگویی نهادهای دولتی و کارفرمایان می شوند. این پژوهش نشان می دهد که سمن ها نه تنها به حل مشکلات فوری کارگران می پردازند، بلکه به عنوان بازیگران کلیدی در شکل دهی به نظام های قانونی و اجتماعی موثر در امنیت شغلی و تحقق حکمرانی مشارکتی عمل می کنند.

کلیدواژه ها:

امنیت شغلی ، حکمرانی ، روابط کار ، حکمرانی مشارکتی ، سازمان مردم نهاد