نقش ارزهای دیجیتال و بلاکچین در توافقات حقوقی و قراردادهای هوشمند

با گسترش حضور کشورها در بازارهای جهانی پذیرش و به کارگیری ابزارهای نوین مبادلاتی در نظامهای حقوقی به ضرورتی اجتناب ناپذیر تبدیل شده است. در دهه اخیر تلفیق فناوری بلاکچین و قراردادهای دیجیتالی، زمینه ساز ظهور قراردادهای هوشمند به عنوان شکل نوین تعهدات حقوقی شده است؛ قراردادهایی با قابلیت خوداجرا که با کاهش مداخلات انسانی تسهیل اجرای مفاد و رفع چالش های ناشی از نقض تعهدات به ویژه در روابط بین المللی میان طرفین، تحول چشمگیری در نظام های قراردادی ایجاد کرده اند. کشورهای توسعه یافته ای چون آمریکا و فرانسه با اصلاح قوانین و گذار از ثبت سنتی به ثبت الکترونیک، زیرساخت های حقوقی لازم برای بهره برداری از قراردادهای هوشمند در بستر بلاکچین را فراهم ساخته اند. این نوع قراردادها با ویژگی هایی چون امنیت بالا، حذف واسطه های مالی، افزایش بازده مبادلاتی و کاهش وابستگی به مراجع قضایی نسبت به سایر قراردادهای الکترونیکی مزیت های قابل توجهی دارند. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی ضمن بررسی مفهوم، اعتبار و سازوکار بهره گیری از ارزهای دیجیتال در قراردادهای هوشمند به تحلیل قوانین نوین کشورهایی مانند فرانسه در این زمینه پرداخته و با شناسایی چالش های حقوقی موجود، پیشنهادی برای طراحی و پیاده سازی این نوع قراردادها در نظام حقوقی ایران ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

قراردادهای هوشمند ، قراردادهای الکترونیکی ، بلاکچین ، ارز دیجیتال ، توافقات حقوقی