ارزیابی ماندگاری عیار پادتنی ناشی از واکسن Rev_۱ در گوسفندان ایرانی نژاد شال

بروسلوز یکی از مهم ترین بیماری های مشترک میان انسان و دام است که توسط گونه های مختلف بروسلا ایجاد می شود و از نظر بهداشتی و اقتصادی اهمیت فراوانی دارد. در میان گونه های عامل این بیماری، بروسلا ملیتنسیس شایع ترین و بیماری زاترین گونه در گوسفند و بز است و از نظر زئونوزی نیز خطر قابل توجهی برای انسان دارد. این بیماری در دام ها موجب سقط جنین، ناباروری، کاهش تولید شیر و گوشت و افت شاخص های تولیدمثلی می شود و به دلیل ایجاد محدودیت در تجارت دام و فرآورده های دامی، زیان های اقتصادی چشمگیری به صنعت دامپروری تحمیل می کند. واکسن تخفیف حدت یافته Rev_۱ موثرترین روش پیشگیری از بروسلوز در گوسفند و بز به شمار می رود؛ با این حال، تشخیص سرولوژیک بیماری در گله های واکسینه شده به دلیل هم پوشانی اپی توپی میان سویه های واکسنی و وحشی همچنان چالش برانگیز است. هدف از این مطالعه، ارزیابی ماندگاری عیار پادتنی ناشی از واکسن Rev_۱ و تعیین زمان پاک سازی آنتی بادی ها در گوسفندان ایرانی نژاد شال بود. پژوهش حاضر بر روی ۳۴ راس بره سالم چهار تا پنج ماهه نژاد شال، در موسسه تحقیقاتی دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران انجام شد. واکسیناسیون به صورت زیرجلدی با دوز ۱ سی سی از واکسن Rev_۱ انجام گرفت و نمونه های خون در فواصل منظم تا ۳۰ هفته پس از واکسیناسیون جمع آوری شدند. ارزیابی سرم ها با آزمون های رزبنگال اصلاح شده و رایت انجام شد. نتایج نشان داد که در هفته سوم، ۷۹.۴% از نمونه ها مثبت بودند، اما این میزان به تدریج کاهش یافت و در هفته پانزدهم به ۱۴.۷% رسید؛ در پایان هفته سی ام تنها دو نمونه (۵.۸%) همچنان مثبت باقی ماندند. بر اساس یافته ها، ماندگاری پادتن های ناشی از واکسن Rev_۱ حدود هفت ماه برآورد شد و پس از این بازه زمانی، احتمال بروز نتایج مثبت کاذب در آزمون های سرولوژیک به طور قابل توجهی کاهش یافته و امکان پایش دقیق تر و تفکیک مطمئن تر دام های واکسینه از آلوده در برنامه های کنترلی بروسلوز فراهم می شود.

کلیدواژه ها:

گوسفند نژاد شال ، واکسن Rev_۱ ، عیار پادتنی