ارزیابی آلودگی میکروبی در نمونه های پنیر غیر پاستوریزه تهیه شده در شهرستان سنندج

زمینه مطالعه: شیر به عنوان یک محیط کشت مناسب برای رشد و تکثیر انواع مختلف میکروارگانیسم ها عمل می کند. در طی مراحل تولید پنیر، برخی میکروارگانیسم ها مثل گونه های سالمونلا و استافیلوکوکوس اورئوس ممکن است باعث آلودگی آن شوند. هدف: با توجه به اینکه پنیر سنتی (غیر پاستوریزه) در مناطق مختلف شهری و روستایی غرب ایران (استان کردستان) عمدتا تحت شرایط غیر بهداشتی تولید می گردد، هدف از انجام این مطالعه، ارزیابی آلودگی میکروبی در نمونه های پنیر غیر پاستوریزه تهیه شده در شهر سنندج بود. روش کار: در این مطالعه شهر سنندج به ۵ منطقه تقسیم شد و از هر منطقه ۱۰ نمونه به صورت تصادفی اخذ گردید. میزان آلودگی با کلی فرم ها، استافیلوکوکس اورئوس کوآگولاز مثبت، سالمونلا، کپک و مخمر تعیین گردید. نتایج: نتایج مطالعه حاضر بیانگر آن بود که بیشترین آلودگی مشاهده شده در نمونه های پنیر به ترتیب آلودگی با استافیلوکوکوس اورئوس (۸۶ درصد)، اشرشیا کلی (۷۰ درصد)، مخمر و کپک (۸۹.۱ درصد)، کلی فرم (۴۰.۲ درصد) و سالمونلا (۰ درصد) بود. نتیجه گیری نهایی: به صورت کلی این نتایج نشان داد که آلودگی میکروبی پنیرهای غیر پاستوریزه (سنتی) مورد بررسی غیرقابل قبول بوده و فرایند تولید و عرضه آن نیازمند نظارت های بهداشتی است. تولید صنعتی پنیر می تواند به بهبود کیفیت بهداشتی آن کمک نموده، و منجر به گسترش عرضه این فراورده سودمند در ایران و سایر کشورها شود.

کلیدواژه ها:

پنیر غیر پاستوریزه ، کلی فرم ، اشرشیا کلی ، سالمونلا ، استافیلوکوکوس اورئوس