هیستیوسیتوز پیشرونده گربه سانان:(FPH) گزارش موردی از یک گربه ماده پنج ساله با درگیری پوستی گسترده

زمینه مطالعه: هیستیوسیتوز پیشرونده گربه سانان (Feline Progressive Histiocytosis) شایع ترین نئوپلاسم پوستی با منشا سلول های دندریتیک در گربه ها است. این بیماری با تظاهر ضایعات ندولار و پلاک های پوستی متعدد شناخته می شود که اگرچه سیر کندی دارد، اما می تواند به ارگان های داخلی متاستاز داده و درمان آن بسیار چالش برانگیز است. هدف: هدف از این مطالعه، گزارش تشخیص دقیق هیستیوپاتولوژیک، مدیریت بالینی و ارزیابی پاسخ به درمان های چندوجهی در یک مورد شدید FPH با درگیری پوستی گسترده است. روش کار: یک گربه ماده پنج ساله، عقیم شده از نژاد اسکاتیش با سابقه چهار ماهه از ضایعات پوستی پیشرونده ارجاع داده شد. ضایعات ابتدا از ناحیه بین دو کتف آغاز شده و به مرور زمان تمام نواحی پشت، پهلوها و گردن را درگیر کرده بود. ارزیابی های تشخیصی شامل معاینه بالینی، آزمایش کامل خون، سیتولوژی و بیوپسی پوستی بود. درمان اولیه با پردنیزولون و کلرامبوسیل آغاز شد. به دلیل عدم پاسخ و پیشرفت بیماری، پروتکل درمانی به توکرانیب فسفات و کلرامبوسیل با دوز مترونومیک تغییر یافت. نتایج: تشخیص قطعی FPH بر اساس یافته های هیستیوپاتولوژی تایید گردید؛ در بررسی میکروسکوپی، نفوذ منتشر و متراکم (Infiltration) سلول های هیستیوسیتیک در لایه درم با گسترش به بافت زیرجلد (Subcutis) مشاهده شد. سلول های نئوپلاستیک دارای هسته های وزیکولار، نامنظم و گاهی دندانه دار با کروماتین ظریف و سیتوپلاسم روشن بودند که آتیپی خفیفی را نشان می دادند. پروتکل اولیه پس از چهار هفته پاسخی ایجاد نکرد و پروتکل دوم با توکرانیب نیز نتوانست بیماری را کنترل کند. حیوان شش ماه پس از تشخیص به دلیل پیشرفت بیماری و کاهش کیفیت زندگی تلف شد. نتیجه گیری: این گزارش مقاومت شدید FPH پیشرفته را نسبت به شیمی درمانی کلاسیک و حتی درمان های هدفمند (مهارکننده تیروزین کیناز) تایید می کند. شرح دقیق هیستیوپاتولوژی برای تمایز این بیماری حیاتی است و نتایج حاصله بر نیاز فوری به یافتن رویکردهای درمانی نوین تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

گربه ، هیستیوسیتوز پیشرونده ، سلول دندریتیک ، توکرانیب ، کلرامبوسیل ، مقاومت به درمان