مطالعه رادیوگرافی موارد شکستگی در گربه های ارجاعی به بخش جراحی و رادیولوژی دانشکده دامپزشکی شیراز طی ۳ سال اخیر

زمینه مطالعه: اکثر حیوانات خانگی مستعد شکستگی استخوان هستند که اغلب در اثر آسیب های تروماتیک یا بیماری های استخوانی ایجاد می شود. صرف نظر از علت، شکستگی منجر به از دست دادن عملکرد می شود که ممکن است با درجات مختلف لنگش، درد، تورم بافت نرم و خونریزی مشخص شود. اهداف: در پژوهش حاضر، الگوی شکستگی های ارجاعی در کیس های گربه هایی که طی سه سال اخیر به بخش رادیولوژی دانشکده دامپزشکی شیراز مراجعه کرده بودند، بررسی شد. روش کار: تمام کیس های شکستگی استخوانی در گربه ها از فروردین ۱۴۰۱ تا مهر ۱۴۰۳ در بخش رادیولوژی دانشکده دامپزشکی شیراز (۱۱۰ مورد) بررسی شد. اطلاعات مربوط به ویژگی های فردی (نژاد، جنس، سن، وزن)، زمان وقوع عارضه، ناحیه آناتومیکی دچار شکستگی و نوع شکستگی استخراج و به صورت توصیفی مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج: ۹۳٪ گربه ها از نوع موکوتاه اهلی بودند و نسبت بین جنس ها (نر و ماده) تقریبا برابر بود. ۶۷٪ موارد بیش از ۲ کیلوگرم وزن داشتند و ۸۷٪ موارد مربوط به گربه های زیر دو سال بود. از نظر زمان وقوع عارضه، بیشترین موارد در فصل بهار (۳۳٪) و کمترین در فصل تابستان (۲۰٪) مشاهده شد. شایع ترین استخوان های درگیر به ترتیب femur (۳۷٪)، tibia/fibula (۲۶٪)، radius/ulna (۱۳٪) و humerus (۱۳٪) بودند. ۶۸٪ شکستگی ها در ناحیه دیافیز اتفاق افتادند و در میان نواحی دیافیزی، بخش میانی (۳۷٪) بیشترین رخداد را داشت. الگوی غالب شکستگی از نوع خرد شده (comminuted) با فراوانی ۳۱٪ بود و پس از آن شکستگی های عرضی، مورب و مارپیچی به ترتیب به میزان ۱۹٪، ۱۳٪ و ۱۱٪ رخ داده بودند. نتیجه گیری نهایی: این بررسی نشان داد که شکستگی ها بیشتر در گربه های جوان تر و با وزن بیشتر از ۲ کیلوگرم رخ داده و بیشتر به صورت شکستگی دیافیزی در استخوان های بلند با الگوی خردشده مشاهده شدند.

کلیدواژه ها:

شکستگی ، گربه ، رادیوگرافی