پیشرفت های نوین در درمان لنفوسارکوم سگ: از شیمی درمانی سنتی تا رویکردهای هدفمند و ایمونوتراپی

زمینه: لنفوسارکوم (LSA)، شایع ترین بدخیمی هماتوپوئتیک در سگ ها، چالشی بزرگ در انکولوژی دامپزشکی است که با وجود استفاده طولانی مدت از پروتکل های شیمی درمانی چنددارویی مانند CHOP، محدودیت هایی نظیر مقاومت دارویی، عود مکرر و سمیت سیستمیک را به همراه دارد؛ این مسائل ضرورت توجه به رویکردهای نوین درمانی با اثربخشی بالاتر و عوارض جانبی کمتر را برجسته می سازد. هدف: این مطالعه مروری، بررسی و سازمان دهی داده های موجود در خصوص درمان های هدفمند، ایمنی درمانی و رادیوایمونوتراپی به عنوان جایگزین ها یا مکمل های موثر برای درمان لنفوسارکوم سگ ها بود. روش کار: شامل جست وجوی نظام مند در پایگاه های داده ای مانند PubMed، Scopus، و Google Scholar برای مقالات منتشر شده بین سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۵ بود که به لنفوسارکوم سگ و درمان های نوین آن پرداخته بودند؛ داده های استخراج شده بر اساس مکانیسم اثر، اثربخشی، و جایگاه آن ها در انکولوژی تطبیقی سازمان دهی شدند. نتایج: نتایج نشان دادند که رویکردهای نوین، از جمله مهارکننده های تیروزین کیناز (مانند Toceranib)، ایمنی درمانی ها (مانند سلول های CAR-T و آنتی بادی های مونوکلونال) و رادیوایمونوتراپی، توانسته اند با مهار مسیرهای بقای تومور و فعال سازی سیستم ایمنی اختصاصی، به بهبود بقا و کاهش عود کمک کنند؛ به ویژه ترکیب این روش ها با شیمی درمانی متداول، مانند استفاده از ایمنی درمانی سالمونلا در کنار CHOP، اثرات هم افزایی و امیدوارکننده ای را در افزایش طول عمر سگ های بیمار نشان داده است. نتیجه گیری نهایی: در نتیجه گیری نهایی، درمان های نوین به عنوان مکمل ها و جایگزین های ارزشمند برای شیمی درمانی سنتی مطرح هستند و محدودیت های موجود را برطرف می سازند؛ همچنین، شباهت های زیستی لنفوسارکوم در سگ و انسان، این بیماری را به مدلی مهم در مطالعات تطبیقی تبدیل کرده است که آینده درمان آن در گرو ادغام رویکردهای چندوجهی و پزشکی دقیق و شخصی سازی شده خواهد بود.

کلیدواژه ها:

انکولوژی تطبیقی ، مهارکننده های تیروزین کیناز ، سلول های CAR-T ، مقاومت دارویی ، پزشکی شخصی سازی شده