بررسی آلودگی به انگل آرگولوس (شپشک ماهی) در ماهیان زینتی کوی در استان های مازندران و گیلان

مقدمه: ماهی کوی به عنوان یکی از مهم ترین گونه های ماهیان زینتی، نقش قابل توجهی در صنعت آبزیان ایران دارد. با این حال، بیماری های انگلی به ویژه آلودگی به انگل خارجی آرگولوس از چالش های عمده در مزارع پرورش این ماهی به شمار می رود. این انگل علاوه بر ایجاد ضایعات پوستی و کاهش کیفیت ماهی، می تواند زمینه ساز عفونت های ثانویه باکتریایی و انتقال عوامل بیماری زای ویروسی گردد که پیامدهای منفی گسترده ای دارد. اهداف: این پژوهش با هدف شناسایی و بررسی مورفولوژیک آلودگی ماهیان زینتی کوی به انگل آرگولوس در استان های مازندران و گیلان انجام شد. مواد و روش کار: ۱۰۰ قطعه ماهی کوی دارای علائم بالینی بصورت تصادفی از ده مزرعه تکثیر و پرورش ماهیان زینتی در مناطق مختلف استان های مازندران و گیلان اخذ گردید. از ماهیان مشکوک نمونه برداری انجام شد و پس از جداسازی انگل ها، بررسی های ماکروسکوپی و میکروسکوپی به همراه تهیه لام مرطوب زیر میکروسکوپ نوری صورت گرفت. شناسایی انگل ها براساس خصوصیات مورفولوژیک با استفاده از کلیدهای تشخیصی معتبر انجام شد. یافته ها: نتایج حاصل نشان داد از ۶۷ ماهی مبتلا به آلودگی، ۵۳% به گونه A. foliaceus، ۲۸% به گونه A. japonicus و ۴۷/۴ % آلودگی به هردو گونه بودند. ماهیان آلوده علائمی نظیر کاهش اشتها، رفتار و شنای غیرطبیعی، خونریزی های پوستی، افزایش ترشحات موکوسی و ضایعات در نواحی باله ها و پوست نشان دادند. شدت آلودگی در برخی مزارع قابل توجه بوده و بیانگر نقش این انگل به عنوان یک تهدید جدی برای سلامت و بازده اقتصادی پرورش ماهیان زینتی در منطقه است. نتیجه گیری: بررسی حاضر وجود دو گونه شایع آرگولوس در ماهیان زینتی کوی در شمال ایران را تایید کرد. این یافته اهمیت پایش منظم، به کارگیری اقدامات قرنطینه ای و استفاده از روش های نوین تشخیصی و درمانی را برای کاهش خسارات ناشی از این انگل برجسته می سازد. به علاوه، انجام مطالعات گسترده تر در سایر مناطق کشور می تواند در طراحی برنامه های جامع کنترل و پیشگیری نقش آفرین باشد.

کلیدواژه ها:

ماهی کوی ، انگل آرگولوس ، بیماری های ماهیان زینتی ، مازندران ، گیلان