اثر ملاتونین بر بیان ژن BCL-۲ و هیستوپاتولوژی بیضه چپ در واریکوسل القا شده یک طرفه رت

زمینه مطالعه: واریکوسل، به عنوان یک ناهنجاری شایع در دستگاه تولید مثل مردان که با گشادشدگی غیرطبیعی وریدهای اسپرمی مشخص می شود، یکی از عوامل اصلی ناباروری است. این وضعیت می تواند منجر به آسیب سلولی و افزایش آپوپتوز (مرگ برنامه ریزی شده سلولی) در بافت بیضه شود. اهداف: هدف از این مطالعه، بررسی اثرات درمانی ملاتونین بر میزان بیان ژن ضدآپاپتوزی BCL-۲ و هیستوپاتولوژی در بیضه چپ رت هایی بود که به صورت تجربی واریکوسل در بیضه چپ آن ها القا شده بود. روش کار: تعداد ۲۴ سر رت نر بالغ نژاد اسپراگو-دالی (۷ هفته) انتخاب و به چهار گروه ۶ تایی (شاهد، واریکوسلی، ملاتونین، و واریکوسلی-ملاتونین) تقسیم شدند. واریکوسل در گروه های مربوطه القا شد. گروه تیمار، ملاتونین خوراکی (۵ میلی گرم بر کیلوگرم) را به مدت ۴ هفته (یک هفته پس از القای واریکوسل) دریافت کردند و سایر گروه ها نیز به روش یکسان نرمال سالین دریافت کردند. برای تایید واریکوسل و ارزیابی اثر درمانی، تغییرات هیستوپاتولوژی بیضه چپ با رنگ آمیزی هماتوکسیلین-ائوزین و سیستم درجه بندی جانسون بررسی شد و سطح بیان ژن BCL-۲ با روش Real time PCR بررسی شد. نتایج: نتایج نشان دادند که گروه واریکوسلی کمترین وزن ثانویه بدن، کمترین وزن بیضه چپ، و پایین ترین میزان بیان ژن BCL-۲ را داشتند. تیمار با ملاتونین به عنوان یک عامل محافظت کننده عمل کرد و باعث افزایش معنی دار بیان ژن BCL-۲ و بهبود شاخص های هیستوپاتولوژی در بافت بیضه شد.