مقایسه میزان آبستنی بزهای شیری همزمان شده با پروژسترون تزریقی در خارج از فصل تولیدمثل

با توجه به فصلی بودن تولیدمثل در بز، القای فحلی و همزمان سازی آن بوسیله استفاده از برنامه های هورمونی مختلف یکی از راهکارهای مهم در بهبود راندمان تولیدمثلی گله های بز است. در این پژوهش، ۱۳۴ راس بز در خارج از فصل تولیدمثل به دو گروه درمانی و یک گروه کنترل تقسیم شدند. دامها در حدود ۹۰ روز شیردهی پس از زایش بودند. گروه اول درمانی (۳PhCG؛ ۵۲ راس، ۳۳ و ۱۹ راس به ترتیب سانن و آلپاین) سه دوز پروژسترون را به صورت عضلانی و یک روز در میان دریافت کرد. هم زمان با آخرین دوز پروژسترون، هورمون پروستاگلاندین F۲α تجویز شد و ۲۴ ساعت پس از آن، تزریق hCG انجام گرفت. در گروه دوم (۳PGnRH؛ ۵۷ راس، ۳۰ و ۲۷ راس به ترتیب سانن و آلپاین) مانند گروه اول تزریقات پروژسترون و پروستاگلاندین انجام گردید ولی به جای تزریق hCG تزریق GnRH صورت گرفت. در گروه کنترل (۲۵ راس، ۹ و ۱۶ راس به ترتیب سانن و آلپاین) همزمان با گروههای درمانی تزریق آب مقطر انجام گردید. رهاسازی دام نر ۲۴ ساعت پس از آخرین تزریق هورمونی انجام شد و تشخیص آبستنی در روز ۴۰ پس از رهاسازی دام نر صورت گرفت. نتایج نشان داد که میزان آبستنی در هر دو نژاد بدنبال فحلی القاشده در گروه ۳PhCG (۵%/۶۱) بالاتر از گروه ۳PGnRH (۶%/۴۵) بود (۰۹/۰ = P). بطوریکه در نژاد آلپاین بطور معنی داری میزان آبستنی در گروه ۳PhCG در مقایسه با گروه ۳PGnRH بالاتر بود (۴/۶۸ در مقابل ۳۷ درصد؛ ۰۵/۰ P <). همچنین در گروه ۳PhCG نسبت به گروه کنترل (۳%/۳۱ در نژاد آلپاین و ۳۶ درصد در هر دو نژاد) تفاوت معنی داری مشاهده گردید. در نتیجه، استفاده از پروژسترون تزریقی به همراه hCG سبب بهبود القای فحلی و همزمان سازی آن نسبت به تزریق GnRH شد.

کلیدواژه ها:

پروژسترون ، GnRH ، hCG ، همزمان سازی فحلی