گزارش تومور آدنوکارسینوما در ناحیه پرینه یک قلاده سگ هاسکی

یک قلاده سگ هاسکی آلبینو نر عقیم نشده چهار ساله با علائم درد، بی اشتهایی و کاهش وزن در طی سه ماه گذشته و رشد سریع توده ای در ناحیه پری آنال به بیمارستان دامپزشکی مسیح ارجاع شد. در معاینه بالینی، توده ای به ابعاد تقریبی ۹ سانتی متر با ترشحات و زخم های وسیع در ناحیه پرینه و در مجاورت مقعد مشاهده گردید. ارزیابی سونوگرافی و معاینه رکتال، درگیری رکتوم، کیسه های مقعدی و غدد لنفاوی ناحیه را نشان نداد و در رادیوگرافی قفسه سینه نیز شواهدی از متاستاز وجود نداشت. با توجه به رشد سریع ضایعه، حیوان به بخش جراحی ارجاع و برداشت کامل توده همراه با عقیم سازی انجام شد. بررسی های هیستوپاتولوژیک تشخیص نهایی آدنوکارسینوم را تایید کرد. پیگیری های انجام شده در ماه های پس از جراحی حاکی از بهبود وضعیت عمومی حیوان و عدم عود یا رشد مجدد تومور بود. تومورهای غدد پری آنال پس از تومورهای بیضه و پوست، سومین نئوپلازی شایع در سگ های نر هستند که می توانند از غدد آپوکرین یا غدد پری آنال ناحیه منشا بگیرند. این توده ها از نظر ویژگی های مورفولوژیک و بالینی می توانند خوش خیم یا بدخیم باشند. آدنوکارسینوم غدد آپوکرین یکی از انواع بدخیم این تومورهاست که معمولا با رشد سریع، ماهیت تهاجمی و احتمال متاستاز به غدد لنفاوی ناحیه ای یا احشایی همراه است. این تومورها عمدتا در سگ های نر عقیم نشده و در سنین بالا مشاهده می شوند. مطالعات نشان داده اند که نئوپلاسم های پری آنال از نوع وابسته به هورمون هستند. از عوامل موثر در بروز این تومورها می توان به عدم عقیم سازی، تاثیرات هورمونی، تحریک مزمن ناحیه مقعد و اطراف آن، جهش های ژنتیکی و تماس با مواد سرطان زای محیطی اشاره کرد. همچنین، در برخی موارد حضور این توده ها می تواند با هیپرکلسمی پارانئوپلاستیک همراه باشد. تشخیص زودهنگام و معاینات کامل بالینی در تشخیص و تعیین نوع درمان موثرند. برداشت کامل تومور، همراه با پایش منظم پس از عمل، نقش مهمی در بهبود پیش آگهی و پیشگیری از عود بیماری دارد.