کاربرد رادیوگرافی در تشخیص اختلال شناوری در ماهی گلدفیش کلاه قرمزی (Carassius auratus)

هدف از این گزارش، توصیف یافته های بالینی و رادیوگرافیک در یک مورد اختلال شناوری در ماهی گلدفیش کلاه قرمزی و تاکید بر نقش رادیوگرافی به عنوان یک ابزار تشخیصی کلیدی و در دسترس در تشخیص بیماری های ماهی است. یک قطعه ماهی گلدفیش کلاه قرمزی (Carassius auratus) با سن تقریبی دو سال با شناوری منفی و باقی ماندن در کف آکواریوم به کلینیک دانشکده دامپزشکی بخش آبزیان ارجاع داده شد. معاینه بالینی اولیه و بررسی پارامترهای کیفی آب (شامل آمونیاک، نیتریت، نیترات و pH) انجام شد که تمامی شاخص ها در محدوده مطلوب بودند. به دلیل محدودیت های معاینه فیزیکی در آبزیان، رادیوگرافی به عنوان روش تصویربرداری انتخابی برای ارزیابی ارگان های داخلی، به ویژه کیسه شنا، انتخاب گردید. رادیوگراف ها در دو نمای استاندارد جانبی (Lateral) و پشتی-شکمی (Dorsoventral/DV) با استفاده از دستگاه رادیوگرافی Flat panel detector Venu ۱۷۱۷X تهیه شدند. در تصاویر رادیوگرافیک هیچ مایع آزاد یا توده ای در محوطه شکمی یا کیسه شنا مشاهده نشد و به وضوح نشان دهنده کاهش شدید هوای موجود در هر بخش قدامی کیسه شنا مشاهده گردید که با شناوری منفی مطابقت داشت. این مشکل در ماهی گلدفیش کلاه قرمزی (Redcap) و سایر نژادهای فانتزی (Fancy Goldfish) به دلیل فرم فشرده و گرد بدنشان که اندام های داخلی را تحت فشار قرار می دهد، بسیار شایع است. رادیوگرافی یک ابزار تشخیصی سریع، غیرتهاجمی و بسیار ارزشمند در ارزیابی اختلالات شناوری در ماهیان زینتی است. در این مورد، رادیوگرافی توانست با ارائه تصویری واضح از اندازه، شکل و محتویات کیسه شنا، تشخیص را تایید کند. این روش به تشخیص افتراقی بین مشکلات رایج (مانند اتساع ساده، وجود توده یا مایع) کمک شایانی کرده و می تواند راهنمای درمان های بعدی، از جمله تخلیه گاز یا مدیریت طبی باشد. این گزارش اهمیت ادغام رادیوگرافی در پروتکل های تشخیصی دامپزشکی آبزیان را برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

ماهی گلد فیش ، شناوری منفی ، کیسه شنا ، رادیوگرافی ، آبزیان