گزارش تومور آدنوکارسینومای بینی در سگ

آدنوکارسینومای بینی در سگ ها نوعی تومور بدخیم است که از سلول های بافت پوششی غددی در ناحیه بینی یا سینوس ها منشا می گیرد. این نوع تومور یکی از شایع ترین تومورهای بدخیم بینی در سگ ها محسوب می شود و عمدتا در سگ های میانسال تا مسن دیده می شود و در سگ های مزاتی سفالیک (جمجمه متوسط) مانند ایردیل تریر، باست هاند بیشتر مشاهده شده است. علائم بالینی معمولا شامل ترشحات بینی (گاهی خونی یا چرکی)، عطسه های مکرر، انسداد بینی، تورم صورت (در مراحل پیشرفته)، صدای غیرطبیعی در تنفس و تنفس دهانی است. تشخیص این بیماری معمولا با سی تی اسکن و بیوپسی بافتی می باشد. در سگ های مبتلا پروتکل های شیمی درمانی و اقدامات جراحی تاثیری بر افزایش بقا نداشتند، در حالی که پرتودرمانی به طور معناداری باعث افزایش زمان بقا شده است. همچنین مهارکننده های تیروزین کیناز به طور آزمایشی به عنوان درمان کمکی پیشنهاد شده است. پیش آگهی این بیماری بدون درمان معمولا کمتر از ۳ ماه و با پرتودرمانی متوسط بین ۶ تا ۱۸ ماه گزارش شده است. در این مطالعه یک قلاده سگ تریر ۱۲ ساله نر با شکایت از آبریزش بینی و صدای غیر عادی تنفس به بیمارستان دام کوچک دانشگاه تهران مراجعه کرده و بعد از بررسی به روش سی تی اسکن توده در بینی به ضخامت ۳.۵ سانتی متر مشاهده شده که باعث تخریب و تحلیل استخوانی گردیده بود و گره لنفاوی رتروفارنژیال چپ نیز درگیری را نشان داد، اما متاستاز دوردست مشاهده نگردید. توده تحت جراحی قرار گرفته و نمونه برای بررسی به آزمایشگاه پاتولوژی ارجاع داده شد که ضایعات میکروسکوپی نمونه حاکی از تعداد زیادی سلول بدخیم نئوپلاستیک بود که به زیرمخاط نفوذ کرده و آرایش به صورت توده ای همراه با سیتوپلاسم واکوئولار و روشن و محتوای موکوسی داخل سلولی، همچنین فعالیت میتوزی متوسط و پلئومورفیسم به صورت سلول های گرد با تمایز ضعیف بوده و برای تشخیص دقیق از رنگ آمیزی اختصاصی PAS و Alcian blue (جهت بررسی موکوسی بودن و منشا غده ای داشتن تومور) و همچنین ایمونوهیستوشیمی استفاده شد که در آن پان سیتوکراتین واکنش سیتوپلاسمی منتشر در سلول های نئوپلاستیک (در تایید منشا اپی تلیالی بودن تومور) و Ki۶۷ ایمونوری اکتیویته کمتر از ۳۰٪ را نشان داد. در طی بررسی های نهایی که با روش های اختصاصی رنگ آمیزی و ایمونوهیستوشیمی انجام شد، نوع تومور آدنوکارسینومای بینی با