مروری بر کاربردهای اگزوزوم تراپی در ترمیم زخم های حوزه دامپزشکی

ترمیم زخم یکی از فرآیندهای حیاتی در دامپزشکی است که تاخیر در آن می تواند موجب بروز عفونت، نکروز، درد مزمن و کاهش عملکرد حیوان شود. در سال های اخیر، پیشرفت های چشمگیری در درک مکانیسم های سلولی و مولکولی ترمیم بافت و استفاده از روش های نوین درمانی حاصل شده است. در میان این روش ها، اگزوزوم ها (Exosomes) به عنوان یکی از مهم ترین فرآورده های مشتق از سلول های بنیادی، جایگاه ویژه ای در پزشکی بازساختی یافته اند. این وزیکول های خارج سلولی قادرند از طریق انتقال microRNAها، mRNA، فاکتورهای رشد و پروتئین های تنظیمی، فرآیندهای سلولی مرتبط با التهاب، تکثیر، آنژیوژنز و بازسازی بافت را تحت تاثیر قرار دهند. مطالعات متعدد بر روی مدل های حیوانی و موارد بالینی دامپزشکی نشان داده اند که اگزوزوم تراپی می تواند روند بسته شدن زخم را تسریع، پاسخ های التهابی را کاهش و نئوواسکولاریزاسیون را افزایش و کیفیت ساختاری و عملکردی بافت را بهبود دهد. این مقاله مروری با هدف مرور مکانیسم ها، شواهد تجربی، کاربردهای گسترده اگزوزوم ها در ترمیم زخم های جراحی در دامپزشکی تهیه شده است.

کلیدواژه ها:

ترمیم زخم ، اگزوزوم ، اگزوزوم تراپی ، دامپزشکی