اثر افزودن پروتئین آب پنیر جیره غذایی گربه های بالغ نر، بر عملکرد کلیوی آن ها

مقدمه: گربه های اهلی به دلیل ناتوانی در سنتز برخی اسیدهای آمینه ضروری مانند آرژینین و تورین، به شدت وابسته به دریافت منابع پروتئینی باکیفیت از جیره غذایی خود هستند. پروتئین آب پنیر به عنوان منبع غنی از اسیدهای آمینه می تواند در بهبود سلامت متابولیکی و تامین اسیدهای آمینه حیاتی در گربه های بالغ نقش مهمی داشته باشد. هدف: هدف این مطالعه تعیین اثرات مصرف پروتئین وی در رژیم غذایی گربه های نر بالغ بر عملکرد کلیوی آنها. روش اجرای تحقیق: در طی این مطالعه ۲۶ قلاده گربه بالغ نر با نژاد مو کوتاه اهلی به شکل تصادفی مورد مطالعه قرار گرفتند که تحت نظر دکتر دامپزشک متخصص برای تشخیص بیماری های اولیه مورد مطالعه قرار گرفتند و تعدادی از آن ها به علت وجود مشکلاتی که می توانست در فرایند و نتایج این مطالعه تاثیری هر چند ناچیز داشته باشد، در ابتدا از مطالعه حذف شدند که در نهایت ۲۲ گربه باقی ماند که این گربه ها به شکل کاملا تصادفی به سه گروه تقسیم شدند که یک گروه رژیم غذایی پایه و یک گروه کمترین میزان پروتئین وی (۳۰ درصد پروتئین کل جیره) و گروه آخر بیشترین میزان پروتئین وی (۶۰ درصد پروتئین کل جیره) را دریافت کردند. نتایج: در گروه پروتئین وی بالا، مقادیر BUN و کراتینین به طور معنی داری افزایش یافت و مقادیر فسفر به طور معنی داری کمتر از گروه پروتئین وی پایین و گروه شاهد بودند (P < ۰.۰۵). بحث و نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد تغذیه با پروتئین وی در سطح بالا موجب افزایش معنادار BUN و کراتینین و کاهش فسفر سرم در گربه ها شد، در حالی که شاخص های اصلی عملکرد کلیه (UPC و USG) در محدوده طبیعی باقی ماندند. این تغییرات بیانگر افزایش بار متابولیک کلیه ها هستند، اما در کوتاه مدت به آسیب آشکار کلیوی منجر نشدند. بر این اساس، تعادل میان کمیت و کیفیت پروتئین در رژیم غذایی گربه ها اهمیت ویژه ای دارد.