ارزیابی اثر ضد میکروبی کلوگزاسیلین پوشیده شده با نانوذرات کیتوزان بر روی بیوفیلم استافیلوکوکوس اورئوس جداشده از ورم پستان گاوی

زمینه مطالعه: بیماری ورم پستان گاوی یک بیماری بسیار شایع بوده که موجب ضرر و زیان اقتصادی در صنعت شیر می گردد. استافیلوکوکوس اورئوس یک باکتری فرصت طلب مقاوم به دارو بوده که اغلب با ورم پستان تحت بالینی مرتبط است. یک مشکل دیگر در مدیریت عفونت های استافیلوکوکوس اورئوس توانایی آن برای تشکیل بیوفیلم ها است. موثرترین روش برای کنترل ورم پستان، آنتی بیوتیک درمانی است. کلوگزاسیلین، آمپی سیلین و سفتی فور به عنوان درمان های رایج جهت مقابله با این بیماری استفاده می شوند. اهداف: رابطه بین تولید بیوفیلم، مشخصات ژن و نوع گروه تیمار (کلوگزاسیلین و کلوگزاسیلین لود شده بر روی نانوذرات کیتوزان) در برابر استافیلوکوکوس اورئوس جدا شده از نمونه های شیر گاوهای مبتلا به ورم پستان تحت بالینی مورد مطالعه قرار گرفت. روش کار: ژن های مورد مطالعه در نمونه های شیر مبتلا به ورم پستان تحت بالینی با آزمایش PCR مشخص شده و مقدار MBC، MIC و تولید بیوفیلم در نمونه ها، تحت تاثیر تیمار داروی کلوگزاسیلین خالص و نانو داروی تهیه شده مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: ارزیابی فنوتیپی نمونه ها نشان داد که اکثر نمونه های استافیلوکوکوس اورئوس استخراج شده از شیر توانایی تشکیل بیوفیلم داشتند. کلوگزاسیلین لود شده بر روی نانوذرات کیتوزان قادر به کاهش قابل توجهی مقادیر MIC و (p<۰.۰۵) MBC در مقایسه با کلوگزاسیلین خالص بود. رابطه بین گروه ژنی و گروه های تیمار نشان می دهد که پوشش کلوگزاسیلین با نانوذرات کیتوزان قادر به کاهش مقدار MIC و MBC در تمام نه گروه ژنی مورد مطالعه بود. نتیجه گیری نهایی: این یافته ها نشان می دهد که تجویز کلوگزاسیلین لود شده