انجام هیسترکتومی نسبی در یک راس مادیان مبتلا به تومور لیومیوما یک طرفه در شاخ رحم

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 5

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

IVSC13_0505

تاریخ نمایه سازی: 3 اسفند 1404

چکیده مقاله:

زمینه مطالعه و اهداف: تومورهای رحمی در مادیان عارضه ای نادر است. لیومایوما و لیومایوسارکوما رایج ترین تومورهای رحمی گزارش شده در مادیان ها هستند که خوش خیم و با منشا عضلات صاف میومتریوم هستند. تومورهای رحمی می توانند با عدم باروری در مادیان مرتبط باشند که برداشت جراحی تومور با یا بدون هیسترکتومی نسبی یا اوریوهیسترکتومی کامل پیشنهاد می شود. روش کار و نتایج: مادیان ۱۳ ساله تروبرد با علایم عدم باروری علی رغم چندین بار کشش به کلینیک دانشکده دامپزشکی دانشگاه فردوسی مشهد ارجاع شد. در معاینه اولتراسونوگرافی و ملامسه از طریق رکتوم دستگاه تولید مثلی، توده ای بیضی شکل به طول ده سانتی متر در شاخ راست رحم در نزدیکی تخمدان راست مشاهده شد. با انجام معاینات بالینی و اقدامات پیش از جراحی، مادیان تحت جراحی در حالت ایستاده و با استفاده از آرام بخشی و بی حسی موضعی از تهی گاه راست قرار گرفت. تومور مشاهده شده و بخشی از شاخ رحم درگیر برداشته شد. از تومور خارج شده، نمونه جهت ارزیابی هیستوپاتولوژی اخذ شد و ماهیت لیومیوما در شاخ رحم تایید شد. سه ماه بعد از انجام جراحی مادیان تحت کشش قرار گرفت و در حال حاضر آبستن می باشد. نتیجه گیری نهایی: برداشت جراحی تومورهای رحمی روش توصیه شده در موارد عدم باروری در مادیان های درگیر است. حداکثر درصدی که از شاخ رحم که می تواند بدون اثر نامطلوب بر جنین و باروری برداشته شود، مشخص نیست اما آبستنی موفق پس از برداشت ۵۰ درصد از شاخ رحم گزارش شده است. با این حال برای حفظ تعاملات جفت و جنین و عدم تداخل با آبستنی توصیه می شود حداکثر میزان بافت سالم حفظ شود. علت رخداد تومورهای رحمی در مادیان شناخته شده نیست اما عوامل وراثتی و هورمون ها می توانند در ارتباط با رخداد عارضه باشند.

نویسندگان

نگین رحیم دوست مژدهی

گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

ریحانه فکور

گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

سمانه قاسمی

گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

نیما موثقی

گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

نیما فرزانه

گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

علی میرشاهی

گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران