گزارش موردی ترمیم موفق زخم دیابتی در یک قلاده سگ با استفاده از لیزر درمانی پرتوان

یکی از مهم ترین عوارض دیابت در حیوانات خانگی زخم های مزمن هستند که به دلیل کاهش جریان خون به موضع، اختلال در عملکرد فیبروبلاست ها و کاهش سنتز کلاژن به درمان های معمول پاسخ مناسبی نمی دهند. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر لیزر پرتوان (HPLT) در بهبود یک زخم مزمن دیابتی مقاوم به درمان در یک سگ مسن بود. یک سگ ماده ۱۴ ساله از نژاد اشپیتز با سابقه عمل جراحی ماستکتومی و زخم باز در محل جراحی، به دلیل ترمیم نشدن زخم بعد از ۱۵ ماه به کلینیک ارجاع داده شد. در معاینه اولیه، زخم باز به همراه ترشح با حاشیه قرمز و بافت گرانولاسیون نامنظم دیده شد. قند خون (۳۸۰ میلی گرم بر دسی لیتر)، بالا بودن اوره و کاهش آلبومین در آزمایش خون مشهود بود. با تشخیص دیابت شیرین درمان با انسولین NPH با دوز یک واحد به ازای هر کیلوگرم وزن بدن، دو بار در روز آغاز و پس از سه روز سطح گلوکز در محدوده ۱۶۰ تا ۱۹۰ میلی گرم بر دسی لیتر تثبیت و سپس درمان با دستگاه لیزر دیودی با طول موج ۸۷۰ نانومتر آغاز گردید. تابش به صورت پیوسته با توان ۱۲۰۰ میلی وات (۶ ژول بر سانتی متر مربع) و پالسی با توان ۱۰۰۰ میلی وات (۲ ژول بر سانتی متر مربع، ۱۰۰۰۰ هرتز) انجام گرفت. هر جلسه شامل تابش ۶۰ ثانیه ای روی هر نقطه، هر سه روز یک بار و در مجموع ۱۵ جلسه بود. پس از شش جلسه، ترشحات، التهاب و تورم حاشیه زخم به شکل محسوسی کاهش یافت. در جلسه دهم حدود ۶۰ درصد انقباض زخم، اپیتلیالیزاسیون و تشکیل بافت گرانولاسیون سالم مشاهده شد و در پایان جلسه پانزدهم زخم کاملا بسته شد که بافت پوست و رشد مو به حالت طبیعی بازگشتند. در مجموع، مدیریت هم زمان بیماری های زمینه ای مانند دیابت همراه با به کارگیری لیزر پرتوان می تواند اثر چشمگیری در