گزارش موردی دو راس گوسفند مبتلا به تیلریوز با ضایعات استخوانی مظنون به استئومیلیت ثانویه باکتریایی

زمینه مطالعه: تیلریوز از مهم ترین بیماری های هموپرتوزوان نشخوارکنندگان است که با تخریب گلبول های قرمز، تب و ایکتر بروز می کند. عفونت های ثانویه در اثر تضعیف ایمنی ناشی از این بیماری، یکی از پیامدهای شناخته شده این پاتوژن است. بررسی جامع تظاهرات بالینی، آزمایشگاهی و تصویربرداری در این گونه موارد می تواند به درک بهتر پویایی عفونت و ارزیابی پیامدهای بافتی آن کمک نماید. اهداف: گزارش حاضر با هدف توصیف شاخص های بالینی، خون شناسی و تصویربرداری در دو راس گوسفند ماده مبتلا به تیلریوز طبیعی و بررسی نقش تغذیه نامناسب در بروز عفونت استخوانی ثانویه تنظیم شده است. روش کار و یافته ها: دو راس گوسفند ماده سه ماهه با میانگین وزن ۳۰ کیلوگرم از گله ای ۵۲ راسی به علت لنگش اندام خلفی چپ و بی اشتهایی ارجاع شدند. دام ها در جایگاه بسته با جیره ای شامل تفاله چغندر، کاه و علف هرز نگهداری می شدند. دمای بدن ۴۰ °C، ضربان قلب ۱۴۰ و ۱۵۵ پالس در دقیقه و CRT دو ثانیه ثبت شد و در یکی از دام ها ملتحمه زردرنگ مشاهده گردید. به گفته مالک، رادیوگرافی نمای جانبی و قدامی خلفی اندام های قدامی و خلفی تنها در یکی از دام ها انجام شد. استئولیز شدید در متافیز و دیافیز استخوان های تیبیا، متاتارس، بند نخست انگشت و کالکانئوس اندام های خلفی دیده شد و در اندام های قدامی ضایعات خفیف تر و محدود به استخوان رادیوس بودند. در دیافیز الگوی استئولیز moth eaten و در متافیز استخوان های طویل و استخوان کالکانئوس الگوی permeative مشاهده گردید. در اسمیر خون محیطی هر دو دام، تروفوزوئیت و شیزونت Theileria رویت شد.