ارزیابی اثرات قلبی-عروقی تجویز ونکومایسین به کمک فشارسنجی، اکوکاردیوگرافی و الکتروکاردیوگرافی در سگ

زمینه مطالعه: ونکومایسین برای درمان برخی عفونت های مقاوم به چند دارو تجویز می شود. تزریق وریدی سریعش می تواند منجر به افت فشار خون و احتمالا اثرات کاردیوتوکسیک گردد. هدف: هدف این مطالعه، ارزیابی اثرات کاردیوتوکسیک ونکومایسین با فشارسنجی، نوار قلب و اکوکاردیوگرافی است. روش کار: ۱۸ سگ نژاد بومی مخلوط با وزن ۲۰-۲۶ کیلوگرم و سن ۲ تا ۴ سال پس از انجام معاینات بالینی عمومی و اختصاصی دستگاه قلبی و عروقی و تایید سلامت وارد مطالعه شدند و به صورت تصادفی در ۳ گروه ۶ تایی قرار گرفتند. برای گروه اول، ۱۵ میلی گرم/کیلوگرم ونکومایسین به صورت انفوزیون وریدی ۳۰ دقیقه ای تزریق شد. برای گروه دوم ۱۵ میلی گرم/کیلوگرم ونکومایسین به مدت ۵ دقیقه به صورت وریدی تزریق شد و برای گروه سوم ۱۵ میلی گرم/کیلوگرم ونکومایسین رقیق شده با آب مقطر به نسبت ۲:۱ در زمان ۵ دقیقه وریدی تزریق شد. نتایج حاصل از فشارسنجی، شاخص های الکتروکاردیوگرافی و اکوکاردیوگرافی ثبت و توسط نرم افزار SPSS ۲۶ تحلیل شد. سطح معناداری داده ها ۰.۰۵>p در نظر گرفته شد. نتایج: بر اساس تحلیل آماری درون گروهی و مقایسه میان گروهی، از میان شاخص ها، میانگین Ejection time (ET) به طور معنی داری در طول دوره در گروه ۱ بیشتر از گروه ۲ بود همچنین، در گروه ۱ در دقایق ۵، ۶۰ و ۹۰ مقدار ET به طور معناداری بیشتر از گروه ۲ بود. در گروه ۳ میزان Fractional shortening (FS) در زمان صفر به طور معناداری بیشتر از زمان ۴۰ بود. در الکتروکاردیوگرافی، در گروه ۳ QT interval در دقیقه ۳۰ به طور معنی داری طویل تر از دقیقه ۱۵ بود. نتیجه گیری نهایی: به نظر می رسد کاهش زمان انفوزیون وریدی ونکومایسین از ۳۰ دقیقه به ۵ دقیقه در فرم رقیق شده ۲:۱ بدون عوارض کاردیوتوکسیک جدی می باشد.

کلیدواژه ها:

قلب ، اکوکاردیوگرافی ، ونکومایسین ، سگ