تاثیر عصاره ی هیدروالکلی زغال اخته بر پروفایل لیپیدی، آنزیم های کبدی و آسیب بافتی کبد در موش های صحرایی دیابتی شده با استرپتوزوتوسین

مقدمه: دیابت نوع ۱ با کاهش تولید انسولین و اختلال در متابولیسم قند، چربی و پروتئین همراه است که منجر به افزایش قند خون، استرس اکسیداتیو و آسیب کبدی می شود. افزایش تولید گونه های فعال اکسیژن (ROS) در این بیماری، نقش مهمی در تخریب سلولی کبد دارد. مطالعات نشان داده اند که ترکیبات آنتی اکسیدانی موجود در گیاه زغال اخته Cornus (mas) به ویژه آنتوسیانین ها و ترکیبات فنولی، می توانند با کاهش آنزیم های کبدی و خنثی سازی رادیکال های آزاد، از آسیب های بافتی ناشی از دیابت جلوگیری کنند. هدف: این مطالعه با هدف بررسی اثر محافظتی عصاره هیدروالکلی زغال اخته بر شاخص های بیوشیمیایی، استرس اکسیداتیو، آسیب بافتی کبد و بیان ژن های Bax و Bcl-۲ در موش های صحرایی دیابتی انجام شد. روش تحقیق: در این پژوهش ۳۲ موش صحرایی نر ویستار در چهار گروه شامل کنترل سالم، کنترل دیابتی، دیابتی تحت درمان با عصاره زغال اخته (۱۰۰ میلی گرم بر کیلوگرم) و سالم تحت درمان با عصاره زغال اخته قرار گرفتند. دیابت با تزریق استرپتوزوتوسین (۵۰ میلی گرم بر کیلوگرم) القا شد. در پایان، سطوح سرمی گلوکز، آنزیم های کبدی، شاخص های استرس اکسیداتیو و پارامترهای چربی خون اندازه گیری و بافت کبد از نظر هیستوپاتولوژی بررسی شد. نتایج: در گروه دیابتی سطوح FBS، کلسترول، LDL، TG، MDA و آنزیم های کبدی به طور معنی داری افزایش و مقادیر انسولین، HDL و SOD کاهش یافتند. (P<۰.۰۵) درمان با عصاره زغال اخته موجب بهبود این شاخص ها و کاهش آسیب های بافتی کبدی شد. نتیجه گیری: یافته ها نشان می دهد عصاره زغال اخته با داشتن ترکیبات آنتی اکسیدانی، قادر به بهبود عملکرد کبد، کاهش استرس اکسیداتیو و تنظیم پارامترهای بیوشیمیایی در موش های دیابتی است و می تواند