بررسی تاثیر داروی سرولیموس در گربه های مبتلا به HCM

کاردیومیوپاتی هایپرتروفیک (HCM) شایع ترین بیماری قلبی در گربه هاست که در آن ضخامت دیواره بطن چپ از درون افزایش می یابد. علت دقیق این بیماری هنوز به طور کامل مشخص نشده است، اما بروز آن در برخی نژادها بیشتر گزارش شده است. منشاء اصلی بیماری معمولا به جهش های ژنتیکی در ژن های سارکومری برمی گردد. با پیشرفت بیماری، مسیرهای درون سلولی مانند مسیر mTOR (mammalian target of rapamycin) فعال می شوند که نقش مهمی در بروز هایپرتروفی پاتولوژیک و بازسازی بافت میوکارد دارند. در نتیجه این فرآیند، ضخامت دیواره بطن چپ افزایش یافته، عملکرد بطن کاهش می یابد و اتساع عضله در فاز دیاستول دچار اختلال می شود. پیش آگهی بیماری معمولا ضعیف است و درمان های فعلی بیشتر با هدف کاهش علائم، بهبود پرشدگی دیاستولیک و کنترل ضربان قلب (از طریق بتابلاکرها یا مسدودکننده های کانال کلسیم) انجام می شوند؛ اما این داروها قادر به مهار یا بازگرداندن هایپرتروفی نیستند. با توجه به نقش کلیدی مسیر mTOR در تنظیم رشد، تکثیر و هایپرتروفی کاردیومیوسیت ها، مهارکننده هایی مانند راپامایسین (سرولیموس) به عنوان گزینه ای نوین برای مهار بازسازی پاتولوژیک میوکارد و کاهش ضخامت بطن چپ مطرح شده اند. مطالعات انجام شده بر روی گربه ها، انسان ها و موش ها نیز این یافته را تایید کرده اند.

کلیدواژه ها:

فراژنتیکی ، مهار مسیر mTOR ، تعدیل فیبروز بینابینی ، بهبود پرشدگی قلب