بررسی آنزیم های آنتی اکسیدانی و پراکسیداسیون لیپیدی قبل و پس از اواریوهیسترکتومی در سگ های ماده

زمینه مطالعه و اهداف: اواریوهیسترکتومی (برداشت کامل رحم و تخمدان ها) از شایع ترین جراحی های دامپزشکی در سگ های ماده است که با هدف جلوگیری از آبستنی ناخواسته، کاهش خطر تومورهای پستانی و تخمدان، پیومتریت و حذف فحلی انجام می شود. با این حال، تغییرات هورمونی ناشی از این جراحی می تواند موجب استرس اکسیداتیو گردد. استرس اکسیداتیو با ایجاد عدم تعادل میان سیستم های اکسیدان و آنتی اکسیدان و تولید گونه های فعال اکسیژن، سبب آسیب به لیپیدها، پروتئین ها و DNA می شود. از آنجا که اطلاعات اندکی در خصوص اثر این جراحی بر شاخص های آنتی اکسیدانی و پراکسیداسیون لیپیدی در سگ وجود دارد، هدف این پژوهش بررسی تغییرات فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی (SOD، CAT،GPx) و شاخص پراکسیداسیون لیپیدی (MDA) قبل و یک ماه پس از اواریوهیسترکتومی در سگ های ماده سالم بود. مواد و روش کار: در این مطالعه تجربی، ۱۲ قلاده سگ ماده سالم ۲ تا ۵ ساله مورد بررسی قرار گرفتند. از هر حیوان قبل از جراحی و یک ماه پس از آن نمونه خون گرفته شد. سرم برای سنجش فعالیت آنزیم های سوپراکسیددیسموتاز (SOD)، گلوتاتیون پراکسیداز (GPx)، کاتالاز (CAT)، غلظت مالون دی آلدهید (MDA) و سطح ۱۷- βاسترادیول استفاده گردید. داده ها با آزمون های آماری مناسب مقایسه شدند. نتایج: فعالیت آنزیم های SOD، GPx و CAT پس از جراحی افزایش یافت که این افزایش در SOD و CAT معنی دار بود.(p<۰.۰۵) غلظت MDA کاهش غیرمعنی دار و سطح ۱۷- βاسترادیول کاهش معنی دار نشان داد. نتیجه گیری: اواریوهیسترکتومی در سگ های ماده موجب افزایش فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی گردید که احتمالا پاسخی تطابقی به استرس اکسیداتیو ناشی از جراحی و تغییرات هورمونی است. کاهش غیرمعنی دار MDA بیانگر کنترل نسبی پراکسیداسیون لیپیدی بود. برای درک بهتر روند تغییرات، انجام مطالعات طولانی مدت تر در بازه های زمانی مختلف و ارزیابی ظرفیت آنتی اکسیدانی تام توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

اواریوهیسترکتومی ، ۱۷- βاسترادیول ، استرس اکسیداتیو ، مالون دی آلدهید ، سگ