گزارش درمان یک مورد ونتروفلکشن گردن ناشی از کمبود تیامین در بچه گربه ارجاعی به بیمارستان دامپزشکی فاطمه زهرا
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 2
متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
IVSC13_0173
تاریخ نمایه سازی: 3 اسفند 1404
چکیده مقاله:
سرویکال ونتروفلکشن یا خمیدگی گردن به سمت جناغ، یک علامت بالینی است که می تواند ناشی از مواردی مانند هایپوکالمی، هایپرتیروییدیسم، نارسایی کلیوی، کمبود تیامین، بیماری هایی عصبی-عضلانی مانند میاستنی گراویس و... باشد. یک بچه گربه ماده پنج ماهه از نژاد DSH، با تاریخچه ی ابتلا به عفونت دستگاه تنفسی فوقانی گربه سانان، با شکایت خمیدگی گردن و بی حالی، سه هفته پس از درمان عفونت تنفسی به مجموعه دامپزشکی ارجاع داده شد. در معاینه بالینی هیچگونه تب، درد ناحیه گردن و اثری از تروما یافت نشد. گربه با وجود خمیدگی گردن و آتاکسی، بی اشتها نبود و توان بلع غذا بدون هیچ کمکی را دارا بود. جیره ی غذایی این گربه بعد از بهبود بیماری تنفسی به دستور دامپزشک قبلی به مرغ و آب مرغ، بدون هیچ ماده ی غذایی دیگری تغییر داده شده بود. بیمار برای ارزیابی بیشتر به بخش رادیولوژی ارجاع شد اما نتایج حاکی از مشکل آناتومیک و ساختاری نبود. همچنین آزمایش بیوشیمیایی و تجزیه ادرار طبیعی گزارش شد و میزان هورمون تیروییدی T۴ نیز در بازه نرمال قرار داشت. با توجه به رد شدن بیماری های سیستمیک مهمی که می توانند عامل ایجاد ونتروفلکشن گردن باشند و همچنین با درنظر گرفتن جیره ی نامناسب و فقیر از نظر بالانس مواد معدنی و ویتامین ها، یک دوره درمانی با ویتامین B۱(تیامین) خوراکی به میزان ۲۵ میلی گرم هر ۱۲ ساعت روز شروع گردید. ۱۰ روز پس از آغاز این درمان سرپرست حیوان با گزارش برطرف شدن مشکل، مجددا به درمانگاه مراجعه کرد. با توجه به بهبود وضعیت دوز مصرفی دارو به یک دوم میزان مصرفی کاهش و برای یک دوره ی ۱۰ روزه دیگر تجویز شد تا از حل شدن قطعی کمبود تیامین اطمینان حاصل شود. درنهایت می توان به این نکته اشاره داشت که عارضه ی سرویکال ونتروفلکشن یک علامت است و نه یک بیماری، در نتیجه بعد از مشاهده ی آن در بیمار باید با معاینه دقیق و استفاده از پاراکلینیک به عامل اولیه ایجاد کننده ی آن پی ببریم و با مدیریت آن به دنبال رفع عارضه باشیم.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فاطمه زهرا غریب
استادیار گروه علوم درمانگاهی دامپزشکی- دانشگاه آزاد اسلامی واحد بابل
امیر یزدان پناه
رزیدنت بیماریهای داخلی دامهای کوچک- دانشگاه شهید باهنر کرمان
سید محمد امین دلبری
دانشجوی دکتری عمومی دامپزشکی- دانشگاه شهید باهنر کرمان