گزارش یک مورد چرخش لوب کبد (Hepatic Lobe Torsion) در یک قلاده سگ ژرمن شپرد

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 3

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

IVSC13_0111

تاریخ نمایه سازی: 3 اسفند 1404

چکیده مقاله:

سابقه و هدف: در میان اختلالات کبدی، پیچش لوب کبد (Hepatic Lobe Torsion) یکی از موارد نادر اما تهدیدکننده زندگی در گربه و سگ ها است. این وضعیت زمانی رخ می دهد که یک لوب از کبد حول محور خود چرخیده و در صورت عدم درمان، منجر به ایسکمی، نکروز و شوک سپتیک می شود. گزارش بیمار: یک قلاده سگ نر بالغ ژرمن شپرد ۵ ساله (عقیم شده) با علائم استفراغ، اسهال، بی اشتهایی، بی حالی و تنفس سریع به بیمارستان دامپزشکی ارجاع داده شد. معاینه بالینی رنگ پریدگی خفیف مخاطات، افزایش تعداد تنفس و اتساع طحال را نشان داد. آزمایش خون لکوسیتوز، لنفوپنی، نوتروفیلی، انحراف به چپ و افزایش آنزیم های کبدی AST و ALT را آشکار کرد. نتایج تصویربرداری سونوگرافی نشان دهنده اتساع و عدم خونرسانی در بخشی از کبد، وجود گاز در پارانشیم و مایع آزاد (شک به نکروز جزئی کبد)، اتساع کیسه صفرا و طحال بود. گزارش CT اسکن نشان دهنده عدم خونرسانی به لوب مربعی (quadrate) کبد، مشاهده حباب های گاز (نشان دهنده چرخش کبد و احتمال آسیب ناشی از انسداد عروق یا عفونت) و همچنین جابه جایی غیرطبیعی کلیه چپ است. پس از پایدار کردن وضع بیمار با درمان های حمایتی و آنتی بیوتیکی، لاپاروتومی اکتشافی انجام شد. در جراحی، چرخش ۱۸۰ درجه ای لوب کوادریت کبد همراه با نکروز جزئی مشاهده و لوب آسیب دیده با روش لیگاتور و برداشت خارج شد. پس از عمل، مایع درمانی، آنتی بیوتیک تراپی وسیع الطیف و مسکن تجویز شد. گزارش هیستوپاتولوژی حاکی از انفارکتوس، التهاب شدید فیبرینی چرکی خون ریزی دهنده در اطراف لوب کوادریت کبد (پری هپاتیت) و التهاب صفاق و بافت چربی بود که تورشن کبد را تایید می کرد. بیمار پس از ۴۸ ساعت بهبودی قابل توجهی نشان داد. نتیجه گیری: تورشن لوب کبدی یک اورژانس جراحی با پیش آگهی خوب در صورت تشخیص و درمان به موقع است. تشخیص افتراقی آن از هپاتیت و نئوپلاسم های کبدی حیاتی است. با توجه به نادر بودن این بیماری، استفاده از تصویربرداری (سونوگرافی/CT) و ارزیابی بالینی دقیق برای کاهش خطای تشخیصی ضروری است.

نویسندگان

حمیدرضا جهانی

گروه بیماری های داخلی دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران

مهیار محبی

گروه جراحی و رادیولوژی دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران

آمنه قجوقی

گروه جراحی و رادیولوژی دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران

مریم مهدی پور

گروه جراحی و رادیولوژی دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران

یاسمین گل زردی

دانشجوی دکتری عمومی دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران

دیبا گلچین

گروه پاتولوژی دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران