مروری بر ارزش اقتصادی حفاظت از گونه های در معرض خطر آبزیان وحشی

تنوع زیستی آبزیان نقش حیاتی در حفظ تعادل اکوسیستم های آبی و تامین رفاه انسان دارد. این مقاله با بررسی ارزش های اقتصادی مستقیم و غیرمستقیم گونه های آبزی در معرض خطر، نشان می دهد که حفاظت از آنها نه تنها یک ضرورت اکولوژیک، بلکه یک سرمایه گذاری اقتصادی هوشمندانه است. ارزش های مصرفی مانند صید تجاری و گردشگری دریایی سالانه درآمدهای کلانی ایجاد می کنند، درحالی که ارزش های غیرمصرفی (مانند تنظیم کیفیت آب و حفاظت از سواحل) از هزینه های بلندمدت جوامع می کاهند. برای مثال، مناطق حفاظت شده دریایی (MPAs) با افزایش ذخایر ماهی ها تا ۲.۵ برابر، همزمان بهره وری شیلات و جذابیت گردشگری را بهبود بخشیده اند. چالش اصلی، کمبود منابع مالی و تعهدات بین المللی است. راهکارهای نوین مانند «اوراق آبی»، «مبادله بدهی در ازای طبیعت» و مشارکت جوامع محلی (مانند پروژه های موفق در اندونزی و گابن) اثربخشی حفاظت را افزایش داده اند. مطالعه موردی ماهی آزاد دریای خزر در ایران نشان می دهد تمایل به پرداخت مردم برای حفاظت (۲.۴ میلیارد تومان سالانه) بسیار فراتر از هزینه های اجرایی است. نتیجه گیری کلیدی مقاله تاکید دارد که تلفیق ارزش گذاری اقتصادی با رویکردهای مشارکتی و سیاست گذاری های هوشمند می تواند حفاظت از آبزیان را به عنوان یک راهبرد «برد-برد» برای اکوسیستم ها و اقتصادهای محلی تثبیت کند.

کلیدواژه ها:

تنوع زیستی آبزیان ، ارزش گذاری اقتصادی ، مناطق حفاظت شده دریایی ، تمایل به پرداخت ، حفاظت پایدار