بررسی تاثیر تنوع اقلیم بر میزان تولید آب سطحی

آب های سطحی یکی از منابع اصلی تامین آب شرب در بخش های شهری و روستایی بعد از آب های زیرزمینی می باشد. در سال های اخیر به دلیل وقوع خشکسالی و کمبود بارندگی و کم شدن حجم آب قابل استحصال از منابع زیرزمینی برای مصارف شرب، حجم آب استحصالی از منابع سطحی رو به افزایش است و برنامه ریزی جهت حفظ این منابع در اقلیم های مختلف از اهمیت زیادی برخوردار است. در این مقاله به بررسی میزان آب تولید شده سطحی در ۵ منطقه جغرافیایی در سطح کشور با اقلیم های متفاوت شامل ۱- منطقه پرآب و مرطوب (شامل استان های مازندران، گیلان و گلستان)، ۲- منطقه کوهستانی با منابع آب متوسط (شامل استان های آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، کردستان، کرمانشاه، چهارمحال و بختیاری، اردبیل، همدان، زنجان و لرستان)، ۳- منطقه نیمه خشک و مرکزی (شامل استان های اصفهان، کاشان، یزد، قم، سمنان، مرکزی، قزوین، البرز و تهران)، ۴- منطقه خشک و بیابانی (شامل استان های کرمان، خراسان شمالی، خراسان جنوبی، خراسان رضوی، مشهد و سیستان و بلوچستان) و ۵- منطقه گرم و مرطوب جنوبی (شامل استان های بوشهر، هرمزگان، خوزستان، شیراز، فارس، کهکیلویه و بویراحمد و ایلام) پرداخته شده و روند تغییر از سال ۹۹ تا سال ۱۴۰۳ مورد بررسی قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

آب های سطحی ، آب های زیرزمینی ، تنوع اقلیم