پیشرفت ها و چالش های اخیر در پایش و تصفیه PFAS در آب آشامیدنی

پروپلی فلوئوروآلکیل (PFAS) مواد شیمیایی مصنوعی پایدار با پیوندهای قوی کربن- فلوئور (C-F) هستند که آنها را در برابر تخریب محیطی مقاوم می کند. حضور گسترده آنها در آب های زیرزمینی، آب های سطحی و آب آشامیدنی، نیاز مبرم به روش های حذف موثر را افزایش می دهد. در این مطالعه روش های شناسایی، جداسازی و حذف آنها مورد بررسی قرار گرفته است. فناوری های جذب برای حذف PFAS چالش های قابل توجهی را از نظر ردپای زیست محیطی ایجاد می کند. فرآیندهای اکسیداسیون پیشرفته (AOPs) روشی موثر برای تجزیه PFAS هستند. تجزیه زیستی یک استراتژی پایدار و بالقوه مقیاس پذیر برای پاکسازی PFAS در محیط های آلوده ارائه می دهد. برخلاف رویکردهای فیزیکی یا شیمیایی مرسوم، تصفیه های بیولوژیکی از ظرفیت های آنزیمی و متابولیکی میکروارگانیسم ها، قارچ ها و ریزجلبک ها برای تبدیل یا معدنی کردن ترکیبات PFAS استفاده می کنند. کاربرد استراتژی های تجزیه زیستی هنوز به دلیل بازده محدود تجزیه، نیاز به شرایط محیطی خاص و احتمال تشکیل محصولات جانبی ناشناخته یا پایدار، با چالش مواجه است.

کلیدواژه ها:

پروپلی فلوئوروآلکیل ، تجزیه زیستی ، اکسیداسیون پیشرفته ، آب آشامیدنی