ارائه مدلی برای تعیین نقطه اقتصادی بهینه تعویض کنتورهای آب مشترکین

کنتورهای آب به عنوان اجزای کلیدی شبکه های توزیع، نقشی حیاتی در تامین درآمد شرکت های آب و فاضلاب، مدیریت و پایش عملکرد شبکه، و کاهش تلفات ظاهری آب ایفا می کنند. با این حال، دقت این تجهیزات در طول زمان به تدریج کاهش یافته و در نتیجه، خطاهای اندازه گیری و افزایش حجم آب بدون درآمد را به دنبال دارد. ازاین رو، تعیین زمان بهینه تعویض کنتورها به گونه ای که میان هزینه های جایگزینی و زیان اقتصادی ناشی از افت دقت تعادل برقرار شود، از اهمیت ویژه ای در مدیریت اقتصادی شبکه های توزیع برخوردار است. در این پژوهش، چارچوبی اقتصادی–تحلیلی مبتنی بر مدل ارزش فعلی خالص زنجیره جایگزینی(NPVC) توسعه داده شده است تا دوره بهینه تعویض کنتورهای آب با در نظر گرفتن معیارهای فنی و اقتصادی تعیین شود. مدل پیشنهادی، با لحاظ پارامترهایی نظیر نرخ تنزیل، نرخ تورم، کلاس عملکردی کنتور، الگوی مصرف مشترکین و ساختار تعرفه پلکانی آب بها، هزینه های چرخه عمر کنتور را به ارزش فعلی تبدیل کرده و امکان تحلیل جامع سناریوهای مختلف را فراهم می سازد. پیاده سازی مدل در محیط برنامه نویسی پایتون انجام شده و نتایج آن نشان می دهد که چارچوب پیشنهادی می تواند به عنوان جایگزینی موثر برای تصمیم گیری های سنتی مبتنی بر تجربه مورد استفاده قرار گیرد. به کارگیری این رویکرد، شرکت های آب و فاضلاب را قادر می سازد تا با مدیریت علمی تر دارایی ها، ضمن ارتقای پایداری مالی، دقت اندازه گیری و کارایی عملکردی شبکه های توزیع را نیز بهبود بخشند.

کلیدواژه ها:

مدیریت دارایی ها ، آب بدون درآمد ، کنتور آب ، NPVC ، تحلیل اقتصادی