ارزیابی و مقایسه فنی، اقتصادی و زیست محیطی فرآیندهای A۲O+UF و MBR با هدف دستیابی به استاندارد استفاده در آبیاری رده A (مطالعه موردی تصفیه خانه فاضلاب شمال اصفهان)

فشار فزاینده بر منابع آب شیرین ناشی از رشد جمعیت، توسعه شهری و تغییرات اقلیمی ضرورت استفاده پایدار از منابع جایگزین مانند پساب تصفیه شده را برجسته کرده است. این مطالعه با هدف مقایسه جامع دو فناوری پیشرفته تصفیه فاضلاب شامل فرآیند لجن فعال A²O به همراه تصفیه تکمیلی اولترافیلتراسیون (A²O+UF) و بیوراکتور غشایی (MBR) در تصفیه خانه فاضلاب شمال اصفهان انجام شد. داده های عملکردی و طراحی از اطلاعات ده ساله تصفیه خانه استخراج و با استفاده از تحلیل آماری و مدل سازی فنی مورد ارزیابی قرار گرفت. معیارهای مقایسه شامل کیفیت پساب خروجی مطابق با تامین همزمان استاندارد تخلیه به آب های سطحی و استاندارد ملی آبیاری رده A، راندمان حذف آلاینده ها، مصرف انرژی ویژه، تولید لجن، هزینه های سرمایه گذاری و بهره برداری و همچنین میزان انتشار گازهای گلخانه ای بود. نتایج نشان داد هر دو فناوری قادر به تولید پسابی با کیفیت فراتر از استانداردهای تعیین شده هستند، اما MBR از نظر کیفیت پساب و حذف میکروبی عملکرد بهتری داشت. با این حال، فناوری A²O+UF با مصرف انرژی پایین تر (۰.۷۵ در مقابل ۰.۹۵ کیلووات ساعت بر مترمکعب)، هزینه های سرمایه گذاری و بهره برداری کمتر و انتشار گازهای گلخانه ای کمتر، گزینه ای اقتصادی و زیست محیطی بهینه تر محسوب شد. تولید لجن در MBR حدود ۵۰ درصد کمتر بود که مزیتی زیست محیطی محسوب می شود. ارزیابی چندمعیاره نشان داد با وجود برتری فنی MBR، از منظر جامع فنی، اقتصادی و زیست محیطی فرآیند A²O+UF برای پروژه های با ظرفیت بالا و محدودیت مالی اولویت دارد. یافته های این پژوهش می تواند در سیاست گذاری و طراحی پروژه های تصفیه فاضلاب با هدف بهره برداری پایدار از منابع آب بازچرخانی شده کاربردی باشد.

کلیدواژه ها:

بازچرخانی فاضلاب ، A۲O ، MBR ، UF ، استاندارد رده A ، ارزیابی فنی ، اقتصادی