بررسی طرح شناسایی واحد‎های خالی از سکنه (مطالعه موردی: استان اصفهان)

اساس محاسبه آب‎بهای مشترک ‎خانگی تعداد‎ واحد آن مشترک می باشد. لیکن بسیار مشاهده شده که تعدادی از واحدهای یک ساختمان مسکونی خالی از سکنه است که منجر به محاسبات نادرست آب‎بها شده و اثر آن در درآمد شرکت‎های آب و فاضلاب محسوس است. هدف این مقاله فرآیند شناسایی واحدهای خالی از سکنه و تاثیر آن بر درآمد شرکت آب و فاضلاب استان اصفهان است. با شناسایی این واحدها، از آنجا که هزینه صورت‎حساب آب‎بها افزایش می یابد، تاثیر کاهش مصرف آب را می تواند به دنبال داشته باشد. در این مقاله، با بررسی اطلاعات مصرف مشترکین خانگی، تعداد واحدهای خالی از سکنه برآورد شده و سپس اقدام عملی جهت قطعیت آنها انجام پذیرفت به گونه‎ای که از ابتدای سال ۱۴۰۲ تاکنون تعداد ۱۰۷۷۲۱ واحد خالی از سکنه در سطح آبفا استان اصفهان شناسایی‎‎و در نرم‎افزار مشترکین شرکت لحاظ شد. با شناسایی این واحدها درآمد کلی استان از ابتدای طرح (ابتدای سال ۱۴۰۲ تاکنون) به میزان ۱۰۷ میلیارد ریال افزایش یافته است.

کلیدواژه ها:

مشترکین ، خانگی ، واحد خالی از سکنه ، درآمد ، پیمایش