تاثیر سیستم دوگانه آبرسانی بر روی میزان صرفه‎جویی آب (مطالعه موردی: منطقه ای در شمال شهر تهران)

مدیریت منابع آب در مناطق شهری به دلیل افزایش جمعیت، تغییرات اقلیمی و محدودیت منابع آب به یکی از چالش های اصلی در مسیر توسعه پایدار تبدیل شده است. شبکه های توزیع دوگانه، که با جداسازی خطوط انتقال آب شرب و غیرشرب طراحی می شوند، به عنوان راهکاری برای کاهش هدررفت آب و بهینه سازی مصرف معرفی شده اند. هدف این پژوهش بررسی تاثیر شبکه های توزیع دوگانه بر مدیریت نشت و صرفه جویی در مصرف آب در سیستم های توزیع آب شهری است. با توجه به چالش های فزاینده کم آبی در ایران، به کارگیری راهکارهای نوین مدیریت تقاضا از اولویت بالایی برخوردار است. پژوهش حاضر با به کارگیری نرم افزار EPANET ۲.۲ و بر پایه یک مطالعه موردی در بخش کوچکی از شبکه توزیع آب شهر تهران انجام شد. مدل هیدرولیکی شبکه در حالت متوسط نیازهای گرهی شبکه اجرا شد. سناریوهای مختلف بازچرخانی بر مبنای ضرایب استخراج شده از مطالعه قنادی (۱۳۸۸) برای درصد مصارف فلاش تانک، استحمام و آبیاری فضای سبز تعریف و اثرات هیدرولیکی هر سناریو به تفکیک مورد ارزیابی قرار گرفت. بر اساس نتایج به دست آمده، دبی مورد نیاز شبکه در حالت وضع موجود برابر ۶۹/۶۷ لیتر بر ثانیه اندازه گیری شد. کاربرد سیستم بازچرخانی در مصارف مختلف نشان داد که بالاترین پتانسیل صرفه جویی مربوط به بخش آبیاری فضای سبز ۶۵ درصد و پس از آن به ترتیب مصارف فلاش تانک ۷۰ درصد و شست وشو و استحمام ۷۰ درصد می باشد. این نتایج گویای تاثیر قابل توجه استفاده از آب بازچرخانی شده برای مصارف خانگی، بر کاهش آب مورد نیاز شبکه در منطقه مورد مطالعه است.

کلیدواژه ها:

بازچرخانی آب ، شبیه سازی هیدرولیکی ، EPANET ، مدیریت تقاضای آب ، بهینه سازی مصرف آب