هوشمندسازی ایستگاه های پمپاژ آب، راهکاری برای افزایش تاب آوری در برابر بحران های اقلیمی چهارمحال و بختیاری

با افزایش فشارهای اقلیمی، کاهش منابع آب زیرزمینی و رشد مصرف انرژی در زیرساخت های آبرسانی، نیاز به تحول در مدیریت منابع آب و انرژی بیش از پیش احساس می شود. این مقاله به بررسی اثرات هوشمندسازی ایستگاه های پمپاژ آب در استان چهارمحال و بختیاری می پردازد؛ استانی کوهستانی با پراکندگی جغرافیایی خاص که چالش های متعددی در تامین پایدار آب و برق دارد. در این مطالعه، با بهره گیری از سامانه های هوشمند شامل کنتورهای الکترومغناطیسی، پایانه های راه دور (RTU)، دیتا لاگر و نرم افزارهای مانیتورینگ، عملکرد ۶۰ ایستگاه پمپاژ در ساعات اوج مصرف برق تحلیل شده است. نتایج نشان می دهد که با انتقال ۲۰٪ از دیماند مصرفی به ساعات کم بار، صرفه جویی سالانه قابل توجهی در هزینه های انرژی برای شرکت آبفا و صنعت برق حاصل می شود. همچنین، دوره بازگشت سرمایه برای صنعت برق کمتر از سه ماه و برای شرکت های بهره بردار کمتر از یک سال برآورد شده است. این یافته ها نشان می دهد که هوشمندسازی نه تنها به کاهش مصرف انرژی و هزینه ها منجر می شود، بلکه تاب آوری زیرساخت های آبی در برابر نوسانات اقلیمی و بار شبکه برق را نیز افزایش می دهد. در پایان، نقش شرکت های دانش بنیان بومی مانند «سپنتا مدار پایا تراشه» در طراحی، اجرا و توسعه این سامانه ها بررسی شده و پیشنهاداتی برای تعمیم ملی این مدل ارائه گردیده است.

کلیدواژه ها:

هوشمندسازی ، ایستگاه پمپاژ ، تاب آوری اقلیمی ، سپنتامدار