بررسی تجارب جهانی در بازسازی مخازن هوایی فرسوده و یافته های تجربی برای کاربرد در ایران

مخازن هوایی ذخیره آب شرب، بخش حیاتی زیرساخت های آب و فاضلاب هستند که در دسترسی و توزیع آب نقش بسزایی دارند. بسیاری از این مخازن در کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه، به دلیل عمر بهره برداری طولانی، خوردگی، تخریب سازه ای و کاهش کیفیت آب، نیازمند بازسازی و نوسازی هستند. این مطالعه مروری، تجارب جهانی در بازسازی مخازن فرسوده را بررسی کرده و درس هایی برای کاربرد در ایران ارائه می دهد. بررسی شامل روش های فنی بازسازی، کنترل کیفیت آب، محافظت از محیط زیست و جنبه های اقتصادی است. نتایج نشان می دهد که کشورهایی چون آمریکا، آلمان و کانادا با استفاده از فناوری های نوین نظیر پوشش های داخلی، مراقبت های پیشگیرانه و بازسازی معماری، توانسته اند عمر مفید مخازن را به ۵۰ سال تا یک قرن افزایش دهند. مطالعه نشان می دهد که برنامه ریزی جامع، سرمایه گذاری مناسب و اجرای استانداردهای فنی معتبر، راهکارهای عملی برای بهبود وضعیت مخازن فرسوده در ایران هستند. یافته های کلیدی شامل اثربخشی برنامه های نگهداری سیستماتیک، تحلیل هزینه-منفعت روش های مختلف بازسازی و اهمیت سیستم های نظارت مدرن است.

کلیدواژه ها:

مخزن هوایی ، بازسازی ، خوردگی ، کیفیت آب ، محافظت سازه ای