مطالعه میزان آب بدون درآمد در تاسیسات آب شرب روستایی به روش بالانسینگ و استراتژی های مدیریت آن در روستاهای تنش دار استان آذربایجان غربی

امروزه به دلیل افزایش نیاز آبی و عدم توازن آن با تامین آب، مدیریت تامین آب شرب پایدار به مهمترین چالش شرکت های آب و فاضلاب تبدیل شده است. یکی از مهمترین فاکتورهای مدیریت پایدار منابع تامین آب به دلیل تحمیل هزینه های هنگفت مدیریتی، کنترل میزان هدررفت می باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی آب بدون درآمد و عوامل موثر بر میزان آن بر اساس مطالعه و شناخت مسیرهای هدررفت آب و ارائه راهکارهای مدیریتی در مناطق روستایی آذربایجان غربی اجرا گردید. در این مطالعه توصیفی تحلیلی، داده های مربوط به میزان تولید و مصرف آب، ظرفیت و اطلاعات تاسیساتی و تجهیزاتی و فاکتورهای موثر بر هدررفت در ۶۶۸ روستای استان با استفاده از روش بالانسینگ، مورد ارزیابی و مطالعه آماری قرار گرفت و مشخص گردید به طور میانگین در بیش از ۵۳% از روستاها میزان آب بدون درآمد بالای ۴۰ درصد می باشد. مطالعه بالانسینگ روی اطلاعات مربوط به مسیرهای هدررفت آب در این روستاها مشخص کرد سهم عوامل ایجاد آب بدون درآمد از قبیل برداشت های غیرمجاز، نشت از شبکه و خطوط انتقال، کنتورهای خراب مشترکین، نشت و یا سرریز مخازن ذخیره و خطای دستگاه های اندازه گیری به ترتیب برابر با ۵۰.۴%، ۳۰.۲%، ۱۳.۸%، ۴.۲% و ۱.۴% است. با توجه به نتایج مطالعه می توان گفت اقداماتی همچون سرمایه گذاری های مستمر و بلندمدت، قوانین سخت گیرانه و رویکرد مدیریتی یکپارچه، استفاده از فناوری های نوین و مدیریت فشار بهینه داخل شبکه، در کنار قدرتمندسازی نهادها و شرکت های ذیربط می توان انتظار داشت میزان آب بدون درآمد در حد مقادیر قابل قبول و روندی کاهشی داشته باشد.

کلیدواژه ها:

آب بدون درآمد ، مدیریت هدررفت ، بالانسینگ آب ، تاسیسات آب شرب ، روستاهای آذربایجان غربی