بررسی جذب فلزات سنگین سرب و روی از پساب شور توسط جاذب های کربنی

آلودگی آب ها به فلزات سنگین از چالش های زیست محیطی عصر حاضر است. این پژوهش با هدف بررسی کارایی جاذب های کربن فعال و نانوکربن فعال در حذف فلزات سنگین سرب و روی از پساب های شور و مطالعه اثر شوری بر جذب رقابتی انجام شد. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی در محیط ناپیوسته با دو نوع جاذب، سه سطح شوری (۱، ۱۰ و ۲۰ دسی زیمنس بر متر) و سه غلظت فلزی (۵۰، ۱۰۰ و ۲۰۰ میلی گرم بر لیتر) در سه تکرار انجام شد. نتایج نشان داد با وجود کاهش سطح ویژه نانوکربن فعال از ۲/۱۵۲۸ به ۱/۱۳۶۰ مترمربع بر گرم، ظرفیت جذب آن به دلیل تغییر توزیع منافذ و بهبود دسترسی به سایت های جذب، افزایش یافت. بیشترین جذب در غلظت ۲۰۰ ppm (حدود ۹ میلی گرم بر گرم) مشاهده شد. همچنین جاذب های کربنی عملکرد بهتری در جذب سرب داشتند، که به دلیل شعاع یونی بزرگ تر و میل شیمیایی بالاتر سرب نسبت به روی بود. آنالیزهای FTIR و SEM بر وقوع تعاملات شیمیایی در کنار جذب فیزیکی صحه گذاشتند. این مطالعه گامی موثر در جهت تصفیه پساب های صنعتی شور است.

کلیدواژه ها:

فلزات سنگین ، نانوکربن فعال ، جذب ، شوری ، سرب ، روی