اکسیداسیون با ازن برای حذف آنتی بیوتیک ها از آب های آلوده: مروری بر کارایی، مکانیزم و چالش های اجرایی

آلودگی منابع آبی به ترکیبات دارویی، به ویژه آنتی بیوتیک ها، یکی از مسائل مهم زیست محیطی قرن بیست ویکم است. این ترکیبات به دلیل پایداری شیمیایی بالا، در برابر تصفیه های مرسوم مقاوم هستند و حتی در غلظت های پایین می توانند به توسعه مقاومت آنتی بیوتیکی در میکروارگانیسم ها منجر شوند. فرآیندهای اکسیداسیون پیشرفته (AOPs) از جمله روش های کارآمد برای حذف آلاینده های مقاوم آلی محسوب می شوند. ازن به عنوان یک اکسیدکننده قوی و پایدار، توانایی تخریب ساختارهای پیچیده آنتی بیوتیک ها را دارد و می تواند همزمان به گندزدایی آب نیز کمک کند. در این مقاله، با مرور نظام مند مقالات منتشرشده بین سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵، عملکرد ازن و فرآیندهای ترکیبی آن (O₃/H₂O₂, O₃/UV, O₃/PMS) در حذف آنتی بیوتیک ها بررسی شده است. نتایج نشان می دهد که این فرآیندها قادر به حذف ۷۵–۹۸٪ آنتی بیوتیک ها هستند و عوامل موثر شامل دوز ازن، pH، زمان تماس و حضور مواد آلی طبیعی است. همچنین چالش هایی نظیر تشکیل محصولات تبدیل (TPs) و برومات مورد بررسی قرار گرفته است. نتیجه گیری نشان می دهد که ازن زنی، به ویژه در ترکیب با فرآیندهای کمکی، یک روش موثر و قابل توسعه برای تصفیه آب های آلوده به داروهای شیمیایی است، اما نیازمند بهینه سازی فنی و اقتصادی برای کاربرد صنعتی می باشد.

کلیدواژه ها:

ازن ، اکسیداسیون پیشرفته ، آنتی بیوتیک ، فاضلاب دارویی ، محصولات تبدیل ، برومات