اثر مدیریت نشت بر مدیریت منابع آب شرب شهرها (مطالعات موردی)

از دیر باز کشور ایران با مشکل خشکسالی و کمبود آب مواجه بوده است، لذا جلوگیری از هدر رفت آب اهمیت خاصی داشته و دارد. بر اساس مقالات برگرفته از محققان میزان دبی و حجم نشت ناشی از عملیات نشت یابی فعال قابل محاسبه است. ولیکن میزان تاثیر آن بر کاهش منابع آب تولیدی ناشی از نشت یابی و جلوگیری از اتلاف آب مورد سوال بوده است، به بیان دیگر چه حجمی از نشت کاهش داده شده را می توان عینا از تولید آب شرب کم کرد بطوری که باعث کمبود آب مصرف کنندگان نشود؟ برای این منظور منطقه یک کلانشهر کرمانشاه بزرگترین ناحیه و مهمترین پهنه ی تامین آب کرمانشاه که بدلیل قدمت لوله ها و تاسیسات آبرسانی و سایر مشخصات آن در سال هزار و سیصد و نود و شش، بالاترین میزان آب بدون درآمد کشور را به خود اختصاص داده است انتخاب گردید. سپس حجم هدر رفت در اثر رفع نشت لوله ها اعم از خطوط انتقال و خطوط اصلی و فرعی شبکه و انشعابات بر اساس نتایج میدانی و با بهره گیری از نتایج تحقیقات و استانداردها، تعیین شد. در ادامه این نتایج را در میزان تولید آب و با استفاده از کنترل نقاط بحرانی شهر، به گونه ای اعمال کردیم که کمترین تاثیر را بر کمبود آب مشترکین بگذارد. درنهایت فرمولی که نسبت میزان نشت گیری به میزان کاهش تولید آب را نشان دهد بدست آمد.

کلیدواژه ها:

مدیریت نشت ، مدیریت منابع