چالش های آلاینده های نوظهور در منابع آب آشامیدنی و سیستم های تصفیه پساب: شناسایی، ارزیابی خطر و راهکارهای مدیریتی

گسترش سریع فعالیت های صنعتی، کشاورزی و شهری در دهه های اخیر، منجر به ورود طیف وسیعی از آلاینده های شیمیایی با منشا نوین به چرخه آب شده است. این ترکیبات که تحت عنوان "آلاینده های نوظهور" شناخته می شوند، به دلیل پتانسیل بالای خطرزایی برای اکوسیستم های آبی و سلامت انسان، به یک نگرانی در مدیریت کیفیت آب تبدیل شده اند. این آلاینده ها به عنوان ترکیباتی با منشا عمدتا انسانی که تاکنون اثرات آن در محیط زیست به طور کامل موردبررسی قرار نگرفته است، به چالشی جدی در عرصه مدیریت کیفیت آب تبدیل شده اند. این پژوهش باهدف مرور جامع بر این آلاینده ها و حذف آن ها از سیکل آب انجام شده است. تمرکز اصلی بر روی طبقه بندی، مسیرهای ورود، روش های سنجش، فناوری های تصفیه و راهبردهای مدیریتی این آلاینده ها در آب آشامیدنی و پساب است. آلاینده هایی از قبیل داروها، محصولات مراقبت شخصی، آفت کش های نوین و میکرو پلاستیک ها به دلیل مقاومت در برابر تصفیه متعارف، به کرات در منابع آبی یافت می شوند. این ترکیبات ایجاد اثرات سوء بلندمدت ازجمله اختلال در غدد درون ریز و ایجاد مقاومت ضد میکروبی رادارند. فناوری های تصفیه پیشرفته مانند اکسیداسیون پیشرفته، نانوفیلتراسیون و جذب با کربن فعال، راندمان حذف بالایی را نشان می دهند، اما هزینه و پیچیدگی عملیاتی از موانع اصلی هستند. مقابله موثر با آلاینده های نوظهور مستلزم اتخاذ رویکردی یکپارچه است که بر پایه پیشگیری در مبدا، ارتقای فناوری های تصفیه، تدوین چارچوب های نظارتی محکم و توسعه برنامه های پایش ملی استوار باشد. بدون عزم جدی و سرمایه گذاری در این حوزه، امنیت کیفی منابع آب در معرض تهدید جدی قرار خواهد گرفت.

کلیدواژه ها:

آلاینده های نوظهور ، آب آشامیدنی ، پساب ، مدیریت کیفیت آب ، تصفیه پیشرفته ، ارزیابی خطر ، میکرو پلاستیک ها