بررسی میزان هدررفت ظاهری و واقعی از شبکه توزیع آب (مطالعه موردی: مجموعه راه آهن مشهد)

هدررفت یکی از معضلات اساسی شبکه های توزیع آب و کنترل آن از چالش های مهم شرکت های آب و فاضلاب است. هدررفت آب به دو صورت هدررفت واقعی (عمدتا نشت از شبکه یا انشعابات) و هدررفت ظاهری (انشعابات غیرمجاز، خطای کنتور و...) در شبکه توزیع رخ می دهد. در پروژه حاضر، هدررفت آب مجموعه راه آهن مشهد با مساحت تقریبی ۱۸۵ هکتار و طول شبکه توزیع بالغ بر ۸ کیلومتر، با روش نصب کنتورهای حجمی شاهد در نقاط ورودی (۴ کنتور) و مقایسه با مصارف کنتورهای زیرمجموعه بررسی شد که نتایج نشان دهنده حدود ۴۵% هدررفت کل بود. سپس شبکه زیرمجموعه یکی از کنتورهای شاهد (کنتور شماره ۳) انتخاب و با روش حداقل جریان شبانه، مقدار نشت از شبکه آن برآورد گردید. نتایج نشان داد که حدود ۴۳% از آب ورودی به شبکه زیرمجموعه کنتور شاهد ۳ از طریق نشت و ۳۰% آن به دلیل هدررفت ظاهری (شبکه یا انشعابات ناشناخته یا غیرمجاز و خطای کنتورهای کم کار) از دست می رود.

کلیدواژه ها:

هدررفت ظاهری و واقعی ، حداقل جریان شبانه ، راه آهن مشهد