کاربرد پسماندهای کشاورزی به عنوان جاذب ارزان قیمت در حذف فلزات سنگین از پساب

فلزات سنگین مانند سرب، کادمیوم، کروم و جیوه به دلیل سمیت بالا، غیرقابل تجزیه بودن و قابلیت تجمع در زنجیره غذایی، یکی از نگرانی های اصلی آلودگی محیط زیست هستند. روش های متعارف حذف این فلزات مانند ترسیب شیمیایی، تبادل یونی و اسمز معکوس، اغلب پرهزینه و همراه با تولید لجن سمی هستند. در سال های اخیر، جذب سطحی به دلیل کارایی بالا، سادگی طراحی و هزینه پایین، به عنوان یک روش امیدوارکننده مطرح شده است. پسماندهای کشاورزی (مانند پوست برنج، باگاس نیشکر، سبوس گندم، پوست پسته و غیره) به دلیل در دسترس بودن، تجدیدپذیری، هزینه ناچیز و داشتن گروه های عاملی فعال (مانند هیدروکسیل، کربوکسیل و آمینو) پتانسیل بالایی به عنوان جاذب های زیستی ارزان قیمت دارند. این مقاله به مرور جامع کاربرد این پسماندها، مکانیسم های جذب، عوامل موثر، و نتایج مطالعات آزمایشگاهی می پردازد. همچنین، یک تحلیل هزینه-فایده مقایسه ای بین این روش و جاذب های متعارف انجام شده است. نتایج نشان می دهد که استفاده از پسماندهای کشاورزی می تواند تا ۷۰-۴۰ درصد در مقایسه با جاذب های تجاری مانند کربن فعال، در هزینه های تصفیه صرفه جویی کند و هم زمان راهکاری برای مدیریت پسماند باشد.

کلیدواژه ها:

جاذب زیستی ، پسماند کشاورزی ، فلزات سنگین ، تصفیه پساب ، تحلیل اقتصادی ، توسعه پایدار