طراحی و ارزیابی فناوری های ساده بومی بازیافت پساب جوامع روستایی ایران: مطالعه موردی استان همدان

ایران با چالش های جدی ناترازی آب روبرو است، به ویژه در جوامع روستایی که پوشش سیستم های تصفیه فاضلاب کمتر از ۱۰% است (۹). این مطالعه به بررسی فناوری های ساده، ارزان و بومی بازیافت پساب می پردازد، با تمرکز بر سیستم های مبتنی بر طبیعت مانند تالاب های مصنوعی (constructed wetlands) و کواگولانت های طبیعی (مانند دانه های مورینگا). روش شناسی شامل مرور ادبیات، مدل سازی ساده، مطالعه میدانی و تحلیل حساسیت است. نتایج نشان می دهد که سیستم هیبریدی پیشنهادی می تواند تا ۸۵% BOD، ۸۰% COD، ۸۵% TSS و بیش از ۹۹% کلی فرم ها را حذف کند، با هزینه عملیاتی کمتر از ۰.۰۵ دلار به ازای هر مترمکعب و سرمایه اولیه حدود ۵۰۰ دلار برای مقیاس کوچک (۱۰ m³/روز) (۸). تحلیل اقتصادی نشان دهنده بازگشت سرمایه در کمتر از ۲ سال است. این فناوری ها مناسب برای بازیافت در کشاورزی بوده و پیشنهاد می شود برای افزایش تاب آوری روستایی بومی سازی شوند. مقاله با محورهای بازیافت و فناوری های ساده همایش ملی IWWA همخوانی دارد.

کلیدواژه ها:

بازیافت پساب ، فناوری ساده ، جوامع روستایی ، تالاب مصنوعی ، مورینگا ، ایران